1477

Założenie Uniwersytetu Książęcego, którego biblioteka w pierwszych latach zawierała jednak najwyżej dwa tuziny książek. W XVI i XVII wieku biblioteka rozrasta się, ale po wojnie trzydziestoletniej trzeba zacząć wszystko od nowa: Szwedzi wywieźli cenne rękopisy, inkunabuły i ważne dzieła naukowe do Szwecji (Uppsala).

1773/1781

Biblioteka uniwersytecka wzbogaca się o znaczne zbiory kolegium jezuitów (1773) oraz bibliotek Altmünster, Reichklara i Kartause (1781). Podczas wojen rewolucyjnych w 1798 r. uniwersytet zostaje zlikwidowany przez rząd francuski. Przez kilka lat nie jest jasne, kto może rościć sobie prawa do dawnej biblioteki uniwersyteckiej. Początkowo pozostaje ona własnością specjalistycznej szkoły medycznej.

1805

Zbiory starej biblioteki uniwersyteckiej przechodzą na własność miasta Moguncja. Francuski minister spraw wewnętrznych kończy niejasną sytuację dotyczącą losów zbiorów starej biblioteki uniwersyteckiej i postanawia, że biblioteka zostanie przekazana miastu i będzie nadal mogła być wykorzystywana przez specjalistyczną szkołę medyczną.

1814

Opublikowano pierwszy regulamin korzystania z biblioteki. Określa on m.in., że „wszyscy mieszkańcy Moguncji, którzy otrzymają zezwolenie od burmistrza”, mogą wypożyczać książki do domu. Dopiero od 1909 r. mieszkańcy Moguncji mogą wypożyczać książki bez „zezwolenia”. W tym samym roku powstaje pierwsza podstawa prawna dotycząca obowiązkowej opłaty na rzecz biblioteki miejskiej w Moguncji, która jednak nie jest przestrzegana przez wydawnictwa i drukarzy. Niemniej jednak biblioteka miejska żąda obowiązkowych egzemplarzy i od około 1837 r. rejestruje je w różnych wykazach. Praktyka opłat pozostaje niezadowalająca przez cały XIX wiek i zmienia się dopiero w XX wieku.

1911

Pierwsze zalążki biblioteki publicznej: w bibliotece miejskiej utworzono niewielką strefę z literaturą rozrywkową i popularnonaukową, dostępną bezpłatnie dla użytkowników, która spotkała się z bardzo dobrym przyjęciem.

1912

Biblioteka miejska przenosi się do własnego budynku przy Rheinallee 3 B. Wcześniej mieściła się w pomieszczeniach w Burse am Neubrunnenplatz i w pałacu kurfürstowskim.

1940

Miasto Moguncja przejmuje biblioteki gminne w Gonsenheim i Weisenau. Jest to początek własnej biblioteki publicznej, która jest utrzymywana dodatkowo do naukowej biblioteki miejskiej. Biblioteka publiczna i biblioteka miejska są jednym urzędem podlegającym jednej dyrekcji. W kolejnych latach dyrektor biblioteki Aloys Ruppel tworzy małą bibliotekę publiczną w lokalu przy Schillerplatz.

1945

Podczas nalotu bombowego 27 lutego biblioteka publiczna przy Schillerplatz zostaje całkowicie zniszczona, a w bibliotece miejskiej przy Rheinallee ogień niszczy dach i dwa górne piętra. Część zbiorów biblioteki naukowej została przeniesiona, więc podczas pożaru zniszczone zostały głównie duplikaty, co nie stanowiło dramatycznej straty. Z drugiej jednak strony ucierpiały książki zakazane przez nazistów, które Ruppel przechowywał w fotokomorze na strychu budynku, chroniąc je w ten sposób przed spaleniem i dostępem nazistów – ich zniszczenie w wyniku bombardowania jest szczególnie bolesne. W tym samym roku rozpoczęto przenoszenie wywiezionych zbiorów, a po odbudowie dachu, tuż przed Bożym Narodzeniem 1945 roku, biblioteka mogła wznowić działalność.

1947

Otwarcie miejskiej biblioteki w „Haus am Dom”, gdzie biblioteka publiczna pozostaje jednak tylko przez dwa lata. Kolejne lokalizacje to teatr miejski i szkoła Neutorschule. Od lat 50. XX wieku powstają filie.

1973

Biblioteka publiczna zostaje przemianowana na „Öffentliche Bücherei der Stadt Mainz” (Biblioteka Publiczna Miasta Moguncji). Dwie biblioteki w centrum miasta (Neutorschule i Schillerschule) zostają połączone w jedną centralę przy ulicy Parcusstraße. Nie ma tam jednak biblioteki dla dzieci i młodzieży, która na razie pozostaje w Haus der Jugend (Dom Młodzieży).

1980

Otwarcie centrali biblioteki publicznej w Bonifaziuszentrum wraz z biblioteką dla dzieci i młodzieży, a rok później otwarcie biblioteki muzycznej. Podstawą biblioteki muzycznej jest darowizna dr Ludwiga Streckera, starszego szefa wydawnictwa muzycznego Schott, z okazji jego 95. urodzin w 1978 roku.

1985

Biblioteka publiczna zostaje nazwana imieniem pisarki i honorowej obywatelki Moguncji Anny Seghers.

1994

Założenie stowarzyszenia wspierającego biblioteki miasta Moguncja, Mainzer Bibliotheksgesellschaft. Jego celem jest zachowanie i promowanie znaczenia bibliotek, poprawa ich oferty literackiej i informacyjnej oraz wspieranie ich publikacji i wydarzeń.

2001

Po podjęciu w latach 90. pierwszych kroków w zakresie pracy z Internetem (rozpoczęcie katalogowania online, utworzenie pojedynczych stanowisk internetowych, początkowo dla pracowników, a następnie również dla użytkowników), Internet staje się obecnie powszechnie dostępny w bibliotekach miasta Moguncja: W obu placówkach udostępniono użytkownikom kilka stanowisk internetowych do kompleksowego wyszukiwania informacji, a biblioteki otrzymały wspólną stronę internetową, która zapewnia dostęp do licznych ofert internetowych i oczywiście do katalogów online obu placówek. Zbiory biblioteki publicznej – Anna Seghers są w całości dostępne w katalogu online, a zbiory biblioteki naukowej miasta w większości (z wyjątkiem niektórych starszych zbiorów z XVI–XVIII wieku). Trwają prace nad katalogowaniem online pozostałych starszych zbiorów.

2012

W ramach przystąpienia miasta Moguncja do Komunalnego Funduszu Odbudowy Finansowej jesienią 2011 r. rada miasta Moguncji podejmuje decyzje oszczędnościowe, które dla Biblioteki Naukowej oznaczają drastyczne ograniczenie środków na zakupy oraz głębokie cięcia kadrowe. Kierownictwo biblioteki reaguje na to gruntowną restrukturyzacją: biblioteka miejska pozostanie widoczna dzięki dwóm „latarniom morskim”: z jednej strony jako biblioteka regionalna z literaturą z i o Moguncji i Rheinhessen, z drugiej strony jako biblioteka starych zbiorów z rękopisami, zbiorami historycznymi i zbiorami specjalnymi. Nadal będzie nabywana aktualna literatura potrzebna do pracy w tych obszarach tematycznych oraz do rozbudowy istniejących zbiorów. Jako centrum kompetencji w zakresie mediów książkowych biblioteka wypełnia swoją misję zachowania dziedzictwa kulturowego i zapewnienia do niego dostępu. Dzięki temu ukierunkowaniu można nadal gwarantować korzystanie z bogatych zbiorów literackich biblioteki miejskiej, gromadzonych przez wieki i sięgających początków XXI wieku. W ramach swoich możliwości finansowych i kadrowych biblioteka ta, jako jedna z najbardziej tradycyjnych miejskich instytucji kulturalnych, pozostanie centralnym punktem kontaktowym dla nauki i badań.

Źródło: publikacja okolicznościowa „200 lat biblioteki miejskiej w Moguncji”