Katja Lange-Müller urodziła się 13 lutego 1951 roku w Berlinie-Lichtenbergu. Po raz pierwszy dała się poznać w 1986 roku, dwa lata po przeprowadzce z NRD, publikując własną książkę, zbiór prozy „Wehleid – wie im Leben” (S. Fischer Verlag, Frankfurt nad Menem). W tym samym roku autorka otrzymała nagrodę Ingeborg-Bachmann-Preis miasta Klagenfurt. Następnie powstały dwie słuchowiska, które zostały wyemitowane przez RIAS (Berlin) i Westdeutscher Rundfunk. Potem zajęła się dramaturgią teatralną i pracą dla czasopisma branżowego „Theater heute”. W 1988 roku ukazało się opowiadanie „Kaspar Mauser – Die Feigheit vorm Freund” (Kaspar Mauser – Tchórzostwo przed przyjacielem), w 1995 roku tom „Verfrühte Tierliebe” (Przedwczesna miłość do zwierząt), a jesienią 2000 roku jej pierwsza powieść „Die Letzten” (Ostatni). W 1997 roku wydała antologię „Bahnhof Berlin” (Dworzec Berlin).

Katja Lange-Müller może pochwalić się licznymi nagrodami:

1989/1990: Nagroda Stadtschreiberpreis von Bergen-Enkheim
1990/1991: Stypendium w Nowym Jorku przyznane przez „Akademię Języka i Poezji” w Darmstadt oraz „Deutsches Haus” w Nowym Jorku, obejmujące trzymiesięczny pobyt w Nowym Jorku
1993-1995: Stypendium Niemieckiego Funduszu Literackiego w Darmstadt
1995: Nagroda Alfreda Döblina
1996: Berlińska Nagroda Literacka
2001: Miejska pisarka w Rheinsbergu
wraz z Jürgenem Israelem
2001: Nagroda listy bestsellerów SWR

Życiorys autorki

Do 1984 roku Katja Lange-Müller mieszkała w NRD. Z powodu antysocjalistycznego zachowania została wydalona z 19. szkoły średniej w Berlinie-Friedrichshain i ukończyła dziesięcioklasową szkołę średnią przy Schwedter Straße w Berlinie-Mitte. Następnie ukończyła naukę zawodu zecerki w szkole zawodowej „Rudi Arndt” i przez cztery lata pracowała w drukarni i redakcji zdjęć gazety „Berliner Zeitung”. O tym okresie powiedziała później w jednym z wywiadów: „Największe wrażenie wywarli na mnie zecerzy i drukarze. Należeli do grupy zawodowej, która otaczała się etyczną aurą”. Nic dziwnego, że w swojej najnowszej powieści „Die Letzten” („Ostatni”) bezpretensjonalnie stworzyła pomnik ginącej sztuki czarnego druku.

Po tym okresie autorka przez sześć lat pracowała jako pomoc pielęgniarska na zamkniętych oddziałach psychiatrycznych dla kobiet w berlińskim szpitalu Charité oraz w „Fachkrankenhaus für Neurologie und Psychiatrie” (specjalistycznym szpitalu neurologicznym i psychiatrycznym) w Berlinie Herzeberge. W latach 1979–1982 studiowała w „Institut für Literatur Johannes R. Becher” w Lipsku. Po ukończeniu studiów wyjechała na roczny pobyt studyjny do Mongolskiej Republiki Ludowej, gdzie pracowała
w „Teppichfabrik Wilhelm Pieck” w Ułan Bator. Przed przeprowadzką do Niemiec Zachodnich Katja Lange-Müller przez pół roku pracowała jako redaktorka w wydawnictwie Alt-Berliner Verlag. Nagroda literacka Stadtschreiber przyznawana przez drugą niemiecką stację telewizyjną i miasto Moguncja

Nagroda literacka Stadtschreiber, przyznawana corocznie, została ustanowiona przez miasto Moguncja i drugą niemiecką stację telewizyjną w 1984 roku. Celem tej nagrody, której wysokość wynosi 24 000 marek, jest uhonorowanie pisarzy niemieckojęzycznych, którzy swoimi dziełami wpływają na literaturę niemieckojęzyczną lub ją kształtują, a ponadto angażują się w współpracę między literaturą a telewizją.

W skład jury wybierającego laureata wchodzą laureaci z poprzednich lat Christian F. Delius (1997) i Hanns-Josef Ortheil (2000 i 2001), przedstawiciele Drugiego Niemieckiego Programu Telewizyjnego oraz dyrektor ds. kultury miasta Moguncja Peter Krawietz.