Około 1400 roku Johannes Gensfleisch urodził się w Moguncji w Hof zum Gutenberg i prawdopodobnie 24 czerwca (w dniu św. Jana) został ochrzczony w kościele parafialnym św. Krzysztofa.

Około 1419 roku ojciec Gutenberga, Friele Gensfleisch, umiera w Moguncji. W następnym roku Gutenberg i jego rodzeństwo muszą stawić się przed sądem wraz ze swoją przyrodnią siostrą Patze w sprawie spadku po wspólnym ojcu.

1419/20 Rejestr uniwersytecki w Erfurcie odnotowuje na semestr zimowy

1419/20 Johannes de Altavilla, który mógł być Johannesem Gutenbergiem, ale nie ma co do tego całkowitej pewności.

Około 1428 r. W Moguncji, między innymi z powodu fatalnej sytuacji finansowej miasta, dochodzi do powtarzających się sporów między rodzinami sprawującymi władzę polityczną, które są wspierane odpowiednio przez patrycjuszy miasta lub cechy rzemieślnicze. W proteście przeciwko żądaniom podatkowym rady, składającej się głównie z przedstawicieli cechów, wielu członków tradycyjnej klasy rządzącej, tj. rodzin patrycjuszy, opuszcza miasto, w tym Gutenberg i rodzina Gensfleisch.

1429-1434 Dokładne miejsce pobytu Gutenberga w tych latach nie jest znane.

1433 Matka Gutenberga, Else Wirich, umiera w Moguncji; jej majątek zostaje podzielony między troje dzieci: Friele, Else i Henne (Johannes) Gensfleisch.

1434 Pierwsza wzmianka w dokumentach o długoletnim pobycie Gutenberga w Strasburgu (1434-1444). Z dokumentu dowiadujemy się, że Gutenberg kazał uwięzić w Strasburgu sekretarza miejskiego Moguncji Nikolausa von Wörrstadt, aby wymusić na radzie miasta Moguncji zapłatę zaległych 310 guldenów z tytułu emerytury.

W latach 1436/37 Gutenberg zostaje oskarżony przed sądem duchownym w Strasburgu przez córkę mieszczanina Ennelin von der Isern Türe za niedotrzymanie obietnicy małżeńskiej. Nie wiadomo, czy Gutenberg poślubił Ennelin, podobnie jak nie znany jest wynik postępowania sądowego. W trakcie procesu Gutenberg określa Niklausa Schotta, świadka Ennelin, jako biednego, potrzebującego człowieka, który prowadzi ubogie, pełne kłamstw i oszustw życie. Gutenberg zostaje następnie pozwany przez Niklausa Schotta za znieważenie i skazany na zapłatę 15 guldenów.

1436-1444 W wpisach szpargalskiego rejestru celnego Helbeling, czyli rejestru opłat za wino lub podatku od wina, Gutenberg pojawia się najpierw wśród Halbkonstofelern, czyli niepełnych członków patrycjuszowskiego stowarzyszenia Konstofeler, ale także jako półczłonek cechu złotników oraz na liście osób nie należących do żadnego cechu. Natomiast na liście mobilizacyjnej miasta na wypadek wojny Gutenberg jest wpisany na rok

1443/44 w grupie patrycjuszy lub konstofelerów z połową konia jako wkładem w obronę. Jego status społeczny w okresie strasburskim pozostaje zatem niejasny, ale prawdopodobnie odpowiadał statusowi tzw. Freimeister.

1439 W 1439 roku Gutenberg musi odpowiedzieć przed radą Strasburga w procesie sądowym. Protokoły z postępowania, w tym obszerne zeznania świadków, są najważniejszymi źródłami informacji o działalności biznesowej, artystycznej i rzemieślniczej Gutenberga w Strasburgu. Opowiadają one o wspólnocie nauczania i pracy Gutenberga z różnymi mieszkańcami Strasburga, m.in. Andreasem Dritzehnem, zajmującej się produkcją tzw. luster pielgrzymkowych dla wielkiej pielgrzymki do Akwizgranu, ale wspominają również o drugiej spółce handlowej oraz tajnej sztuce Gutenberga, którą wspólnicy musieli ściśle strzec. Ponieważ w związku z tą tajemnicą handlową mowa jest również o prasie oraz materiałach „należących do drukarni”, można z dużym prawdopodobieństwem założyć, że Gutenberg już w Strasburgu wdrożył różne elementy swojego wynalazku i przeprowadził pierwsze próby drukowania.

1441/1442 W związku z pożyczką w wysokości 100 funtów strasburskich denarów, którą szlachcic Johann Karle zaciągnął w strasburskiej fundacji św. Tomasza, Gutenberg występuje jako zamożny poręczyciel. Zaledwie rok później Gutenberg sam zaciąga pożyczkę w wysokości 80 funtów tej samej waluty od fundacji św. Tomasza, której jednak nie jest w stanie spłacić do końca życia i z tego powodu jest wielokrotnie pozywany do sądu, m.in. przez cesarski sąd dworski w Rottweil.

1444–1448 Nie zachowały się żadne informacje na temat pobytu Gutenberga i jego działalności w tym okresie.

1448 Gutenberg powraca do Moguncji i za pośrednictwem swojego krewnego Arnolda Gelthussa zaciąga pożyczkę w wysokości 150 guldenów z oprocentowaniem 5 procent, którą prawdopodobnie przeznacza na dalsze udoskonalanie swojego wynalazku.

Przed 1450 Gutenberg drukuje w języku niemieckim wiersz o Sądzie Ostatecznym, oparty na książce Sibyllenbuch napisanej około 1360 roku w Turyngii. Najwcześniejszy druk przypisywany Gutenbergowi zachował się tylko w niewielkim fragmencie, którego miejsce i rok wydania nie zostały dotychczas jednoznacznie ustalone.

1450-1452 Adwokat z Moguncji Johannes Fust pożycza Gutenbergowi początkowo kwotę 800 guldenów na jego kosztowny projekt, który oprócz budowy warsztatu drukarskiego wymaga również znacznych nakładów finansowych na zatrudnienie pomocników otrzymujących wynagrodzenie. Prawdopodobnie już w 1452 roku Fust, wpłacając kolejne 800 guldenów, staje się wspólnikiem w przedsięwzięciu, lub, jak podają źródła, w dziele tworzenia książek.

W latach 1452-1454 wydrukowano 42-wierszową Biblię w języku łacińskim w nakładzie około 180 egzemplarzy, z czego około 30 na pergaminie. Pierwsze egzemplarze w formie niezwiązanych drukowanych zeszytów zostały wystawione na sprzedaż już jesienią 1454 roku podczas sejmu rzeszy we Frankfurcie przez „cudownego człowieka” (vir mirabilis), którym prawdopodobnie był sam Gutenberg.

1454/55 W warsztacie Gutenberga drukowane są 30- lub 31-wierszowe tzw. „cypryjskie listy odpustowe”, z których dochód papież Kalikst III zamierza przeznaczyć na sfinansowanie krucjaty przeciwko Turkom na Cyprze.

1455 O procesie wytoczonym przez Fusta przeciwko Gutenbergowi z powodu braku spłaty odsetek i pieniędzy informuje nas dokument nazwany imieniem notariusza Ulricha Helmaspergera, tzw. akt notarialny Helmaspergera z dnia 6 listopada 1455 r. Chociaż jest to tylko pojedynczy dokument z całego procesu, stanowi on nasze najważniejsze źródło informacji o powiązaniach biznesowych Gutenberga z Fustem i drukiem 42-wierszowej Biblii. W procesie, którego wynik nie jest jednoznacznie znany, Gutenberg prawdopodobnie traci cały nakład Biblii oraz znaczną część swojej drukarni.

1457 W drukarni Fust-Schöffer powstaje psalmista z Moguncji, pierwszy przykład druku trójbarwnego. Druga edycja, jednak ze znacznie zmienionym tekstem, ukazuje się w 1459 roku.

1462 W wyniku sporu między dwoma konkurującymi arcybiskupami Moguncji, faworyzowany przez papieża kandydat Adolf von Nassau w nocy 29 października zdobywa miasto w walkach ulicznych, które następnie zostaje splądrowane i częściowo zniszczone. Liczne rodziny zostają na dłuższy czas wygnane z Moguncji, a ich gospodarstwa przekazane zwolennikom Adolfa von Nassau. W tych latach właścicielem gospodarstwa Gutenbergów został ktoś inny, co pozwala przypuszczać, że Johannes Gutenberg również należał do przegranych i poszkodowanych w wyniku konfliktu między arcybiskupami Moguncji. W tych latach różnych krewnych Gutenberga odnotowano na wygnaniu w pobliskim Frankfurcie.

1465 Arcybiskup Moguncji Adolf von Nassau przyjmuje Johannesa Gutenberga do swojego dworu i do końca jego życia zapewnia mu, oprócz hojnych darowizn w postaci wina, zboża i odzieży, zwolnienie z podatków i obowiązków, które obywatele miasta zwykle muszą wykonywać na rzecz księcia elektora. Dotychczas nie udało się wyjaśnić przyczyn tego wyróżnienia.

1468 3 lutego 1468 roku Johannes Gutenberg umiera w Hof zum Algesheimer i zostaje pochowany w kościele franciszkanów w Moguncji (zburzonym w 1742 roku). W tym samym miesiącu były radca miejski dr Konrad Humery otrzymuje różne urządzenia drukarskie, które Gutenberg wcześniej pożyczył od Humery'ego, z wyraźnym zastrzeżeniem, że mogą być one używane wyłącznie na terenie miasta Moguncji.

1499 Pierwszy nekrolog Johanna Gutenberga, napisany przez Adama Gelthussa, zawierający informację, że Gutenberg został pochowany w kościele franciszkanów w Moguncji, ukazuje się w książce Ad illustrissimum Bavariae ducem Philippum, wydrukowanej przez Petera Friedberga w Moguncji.

1504 Profesor uniwersytetu w Moguncji, Ivo Wittig, zleca wzniesienie pomnika w Hof zum Gutenberg z łacińskim napisem: „Ivo Wittig w 1504 roku postawił ten pomnik Johannesowi Gutenbergowi z Moguncji, który jako pierwszy wynalazł sztukę drukarską i dzięki niej zasłużył się dla całego świata”.

1565/1568 Pierwszy fikcyjny portret Gutenberga pojawia się jako drzeworyt w łacińskim pierwszym wydaniu biografii znanych Niemców autorstwa Heinricha Pantaleona w Bazylei. W wydaniu niemieckim, opublikowanym zaledwie trzy lata później, pojawia się już drugi portret wynalazcy, który również nie jest oparty na żadnym autentycznym lub współczesnym pierwowzorze. Nie ma żadnych pewnych informacji na temat rzeczywistego wyglądu Gutenberga.

1741 W Lipsku ukazuje się programowy traktat „Ehrenrettung Gutenbergs” („Oczyszczenie dobrego imienia Gutenberga”) autorstwa J. D. Köhlera.

1798 Zgromadzenie europejskich astronomów w Gotha postanawia włączyć konstelację gwiazd położoną między konstelacjami Statku, Jednorożca i Wielkiego Psa do mapy nieba jako konstelację „Gutenberg”. Decyzja ta została zrealizowana przez J.E.Bode. Istniały co najmniej dwie edycje jego szeroko rozpowszechnionych map nieba. Na obu zaznaczono warsztat drukarski, czyli Officina Typographica / Atelier Typographique. Około 1825 roku mapy te posłużyły jako wzór dla interesującego podręcznika do samodzielnej nauki o gwiaździstym niebie, „Urania's Mirror”. Zbiór map został ponownie wydany w 1993 roku w książce C. Tennanta „The box of Stars”, wraz z konstelacją „Atelier Typographique”.

W 1835 roku astronomowie Beer/Maedler nazwali w swojej Mappa Selenographica krater księżycowy „Guttemberg”, który Międzynarodowa Unia Astronomiczna (IAU) uznała w 1935 roku jako Gutenberg.

W 1914 roku astronom z Wiesbaden, dr Franz Kaiser, odkrył małą planetę, którą nazwał (777) Gutemberga. Chociaż IAU nie przyjęła historycznego gwiazdozbioru, to jednak nie został on całkowicie zapomniany. Więcej szczegółów na temat „Gutenberg i astronomia” można znaleźć na stronie astronomów-amatorów z Moguncji.

W 1827 r. rzeźbiarz Joseph Scholl stworzył pierwszy pomnik Gutenberga w formie figury, który został ustawiony na dziedzińcu Gutenberga w Moguncji (obecnie znajduje się w budynku administracyjnym Muzeum Gutenberga).

1837 Poświęcenie pomnika Gutenberga autorstwa klasycystycznego rzeźbiarza Bertela Thorvaldsena, który stał się wzorem dla wielu innych pomników Gutenberga.

1900 Założenie Muzeum Gutenberga z okazji obchodów 500. rocznicy urodzin Johannesa Gutenberga.

1962 Muzeum Gutenberga otrzymuje tytuł: Światowe Muzeum Sztuki Drukarskiej.

1968 Na całym świecie uroczyście obchodzono 500. rocznicę śmierci Johannesa Gutenberga.