Dolina dzikich grobów

Kiedy zaczyna padać deszcz, woda deszczowa wraz ze ściekami z Hechtsheim, Bretzenheim i Oberstadt gromadzi się w kanalizacji. Ta pierwsza fala, zwana również falią zanieczyszczeń, jest w całości kierowana do oczyszczalni ścieków w celu oczyszczenia.

Jeśli deszcz nadal pada, ścieki są coraz bardziej rozcieńczane przez wodę deszczową, mówi się wtedy o wodzie mieszanej.

Ta mieszanka wody jest teraz kierowana za pomocą różnych jazów do otwartego, zrenaturyzowanego kanału Wildgrabenkanal. Dzięki jego krętemu kształtowi i naturalnemu podłożu (głazy wapienne) woda ma tu dużo miejsca i możliwość wsiąkania i parowania. Jest to ważne dla naturalnego obiegu wody na Ziemi.

Jeśli deszcz nie ustaje i napływa coraz więcej wody, może ona zostać tymczasowo zmagazynowana w trzech stopniach wodnych. Stamtąd jest ona stopniowo uwalniana i trafia do osadnika. Tutaj osadzają się zanieczyszczenia i muł, które są cięższe od wody. Z osadnika woda przepływa następnie do zbiornika retencyjnego. Tutaj woda może ponownie wyparować i wsiąknąć, wracając w ten sposób do naturalnego obiegu wody.

Nawiasem mówiąc: resztki papieru toaletowego i podobne odpady zazwyczaj nie docierają do zbiornika retencyjnego. Pływające ścianki zanurzeniowe (zdjęcie poniżej), czyli ścianki, które zawsze znajdują się na wysokości aktualnego poziomu wody, zatrzymują je już przed trzema stopniami zapory.

Jednak coraz więcej osób błędnie traktuje toaletę jako kosz na śmieci. Resztki jedzenia, chusteczki nawilżane, farby, patyczki kosmetyczne lub niedopałki papierosów powodują zatkanie sit lub zalanie pływających ścianek zanurzeniowych. W przypadku burzy fekalia i papier toaletowy mogą pokonać przeszkody i wraz z masami wody dostać się tam, gdzie nie powinny, np. do zbiornika retencyjnego.

Dzięki projektowi zgodnemu z naturą i nasadzeniom dostosowanym do krajobrazu w rowie Wildgraben powstały nowe siedliska.

Gdy rów nie jest wypełniony wodą, można dostrzec typowe dla tego krajobrazu wapienne głazy narzutowe. Na dnie zbiornika wodnego osiedliły się rośliny, które bardzo dobrze radzą sobie przy różnych poziomach wody.

Od maja do września kwitnie tu jasnożółta irys bagienny. Prosimy nie zrywać kwiatów, ponieważ wszystkie części rośliny są trujące i objęte szczególną ochroną zgodnie z federalnym rozporządzeniem o ochronie przyrody. Od czerwca do lipca można zobaczyć różowe kwiaty trzciny błotnej.  Z daleka wygląda jak trzcina, ale należy do traw słodkich. Można tu również znaleźć: wiązówkę błotną, krwawnik pospolity i jaskier błotny.

Brzeg przechodzi w łąkę porośniętą szałwią i owsem gładkim. Bogate zasoby pokarmowe w Wildgrabental doceniają przede wszystkim szczygły, zięby i motyle, takie jak paziowatki i modraszki, różne gatunki koników polnych i ważek.

Renaturyzacja doliny jest godna uwagi: tam, gdzie kiedyś betonowy kanał odwadniający przebiegał prosto przez dolinę, dziś wije się naturalnie wyglądający strumień.

Powierzchnie wodne odbijają światło słoneczne, a małe i duże głazy zapewniają dodatkową różnorodność dla oka, które w przeciwnym razie wędrowałoby po łąkach i polach.

Obszar pomiędzy terenem starej cegielni, górą Rodelberg i autostradą A 60 nie jest zbyt duży. Jednak dzięki przebudowie udało się zapewnić ochronę przed powodziami, takimi jak ta z 2006 roku, lub bardzo intensywnymi opadami deszczu, takimi jak w 2008 roku.

Dolina jest korzystna dla przyrody. Ptaki, motyle, ważki i inne owady znajdują tu pożywienie i schronienie. Również spacerowicze bardzo cenią sobie dolinę Wildgrabental.

Należy jednak pamiętać, że to, co wygląda jak mały, idylliczny strumień lub jezioro, jest w rzeczywistości otwartym kanałem ściekowym. W żadnym wypadku nie należy się w nim kąpać.