Drzewo bogów pochodzi z Chin. Rośnie niezwykle szybko i ma szeroką, parasolowatą, zwisającą koronę. Należy do bardzo dominujących neofitów i od pewnego czasu podbija niemieckie centra miast, gdzie zimy są często bardzo łagodne. W chłodniejszych miejscach lub na otwartym terenie ma jednak trudniej. Nie obserwuje się tu jeszcze nadmiernego rozprzestrzeniania się.

• Pochodzenie: Chiny
  
  
• Wysokość: do 25 metrów
  
  
• Liście: naprzemienne, nieparzyste pierzaste; od góry ciemne, od spodu niebieskawo-zielone; do 60 cm długości
  
  
• Kwitnienie: czerwiec/lipiec; zielonkawe; długie wiechy; nieprzyjemny, ostry zapach
  
  
• Owoc: skrzydlate; podobne do jesionu; czerwono-pomarańczowe; utrzymują się na drzewie do zimy
  
  
• Gleba/stanowisko: pełne nasłonecznienie, poza tym całkowicie niewymagające; bardzo szeroki zakres stanowisk
  
  
• Cechy szczególne: Na terenie miasta Moguncji szczególnie dobrze widać, że drzewo boga ma niewielkie wymagania co do stanowiska i jest niezwykle elastyczne. Tutaj można je naprawdę nazwać jednym z najbardziej udanych neofitów. Rośnie prawie wszędzie, bardzo szybko, jest ponadto niezwykle konkurencyjne i wypiera wiele gatunków rodzimych.