Budynek składa się z otynkowanej murówki z łamanego kamienia. Wysokie dachy dwuspadowe pokryte dachówką oraz schematycznie rozmieszczone okna z kamiennymi słupkami i ramami z piaskowca sprawiają wrażenie książęcego zamku.
Na zewnątrz skrzydła północnego i zachodniego znajdują się podłużne szczeliny okienne. Nadal wskazują one na funkcję magazynu broni. Cechą szczególną budynku są trzypiętrowe, zakrzywione szczyty z ozdobnymi elementami architektonicznymi, wzniesione na zachodnim skrzydle głównym. Poszczególne szczyty są optycznie podzielone gzymsem. Są one najstarszymi i jednocześnie najbardziej ozdobnymi tego typu w Moguncji.
Na północnej stronie szczytu głównego skrzydła, przy głównym wejściu do zbrojowni, znajduje się kopia potężnego renesansowego portalu. Na wewnętrznym dziedzińcu zbrojowni stoi ośmiokątna wieża schodowa. Sięga ona aż do poddasza i zakończona jest tzw. kopułą cebulową. Ze względu na większą głębokość skrzydła południowego w porównaniu z skrzydłem północnym, wydaje się ono optycznie nieco przesunięte. Otwartą czwartą stronę trójskrzydłowego kompleksu zamyka położona przed nim nowsza zbrojownia.
