Wśród niskich domów starej dzielnicy przy ulicy Kapuzinerstraße wznosi się czerwona fasada kościoła św. Ignacego. Jest ona ozdobiona szarymi figurami z piaskowca, między innymi patrona kościoła i męczennika św. Ignacego z Antiochii (+ po 110 r.). Kościół został zbudowany w latach 1763–1774 według projektu Johanna Petera Jägera, w miejscu starego kościoła na przedmieściach włączonych do murów miejskich Moguncji po 1200 roku.

Kościół stanowi imponujące połączenie baroku jako wyrazu radości wiary i klasycyzmu jako wyrazu rozsądku. Pomiędzy surowymi liniami klasycyzmu pojawiają się bogate sztukaterie i putta. Malowidła sufitowe opowiadają o życiu i śmierci św. Ignacego. Pierwotnie pochodzą one od barokowego malarza Johanna Baptista Enderle, ale później były kilkakrotnie przerabiane.

Warto zwrócić uwagę na klasycystyczną obudowę organów (1774-81) nad głównym wejściem, same organy pochodzą z 1837 roku.

Pod kościołem znajduje się krypta, w której spoczywają nie tylko duchowni i członkowie parafii, ale także budowniczy, sztukator i stolarz kościoła. Kościół bez wieży otoczony jest ogrodem parafialnym, w którym można zobaczyć dużą grupę ukrzyżowania, grobowiec rzeźbiarza Hansa Backoffena (zm. 1519) oraz gotycki drewniany krucyfiks.