Cała wspaniałość rokoka wydaje się skupiać w kościele św. Piotra i lśnić jasnym złotem – świeżym jak pierwszego dnia. Nie bez powodu: w 1989 roku ten elegancki kościół z bliźniaczymi cebulastymi wieżami został oddany parafii po ponad dziesięciu latach renowacji.

Można tu odkryć nie tylko skarby sztuki minionych stuleci, ale także kunszt naszych czasów: kolorowe malowidła we wnętrzu są dziełem bawarskiego malarza Karla Manningera i jego ucznia Hermenegilda Peikera. Historycznym wzorem były zniszczone podczas wojny freski Josepha Appianiego (powstałe w latach 1752–1755). Obszerne malowidła opowiadają o życiu i legendach apostoła Piotra. Oryginał zachował się za wejściem.

Kościół został założony w 944 roku przez arcybiskupa Fryderyka Lotaryńskiego. W 1748 roku nadworny architekt Johann Valentin Thomann wzniósł nową budowlę na miejscu zburzonego kościoła parafialnego św. Marii. Pierwotna elegancja późnego baroku została przywrócona podczas renowacji historycznej. Zachowała się bogato zdobiona biało-złota drewniana ambona z warsztatu mistrza Johanna Förstera oraz kilka bogato zdobionych ołtarzy, w tym ołtarz krzyżowy autorstwa nadwornego rzeźbiarza Hansa Backoffena z XVI wieku. Ołtarz celebracji został stworzony w 1989 roku przez palatyńskiego rzeźbiarza Gernota Rumpfa – wyposażony jest on w różnego rodzaju „ryby ludzkie”, które miotają się w brązowej sieci. Później dodano do niego ambonę i świecznik wielkanocny.