Obrona cywilna oznacza „ochronę ludności, jej mieszkań i miejsc pracy, a także kluczowych instytucji cywilnych, obiektów, zakładów i dóbr kultury przed skutkami działań wojennych za pomocą środków niewojskowych, a także usuwanie lub łagodzenie tych skutków” (§ 1 ustawy o obronie cywilnej i pomocy w przypadku katastrof).

Obejmuje on działania przygotowawcze, towarzyszące i następcze, mające na celu zapobieganie zagrożeniom, łagodzenie ich skutków oraz ochronę ludności. Jednym z głównych celów jest utrzymanie zdolności działania państwa, podstawowych usług zaopatrzeniowych oraz sprawnej komunikacji w sytuacjach nadzwyczajnych.

Zadania obrony cywilnej wynikają z ustawy o obronie cywilnej i pomocy w przypadku katastrof (ZSKG). Zgodnie z ustawą zasadniczą (art. 73) obrona cywilna należy do zadań rządu federalnego, zwłaszcza w sytuacjach obronnych, podczas gdy kraje związkowe organizują i realizują ogólne działania związane z zapobieganiem zagrożeniom i ochroną przed katastrofami.

Zgodnie z ZSKG obrona cywilna w Niemczech obejmuje siedem obszarów zadań:

• Samoobrona (Otwiera się w nowej karcie)
• Ostrzeganie ludności (Otwiera się w nowej karcie)
• Budowa schronów
• Ochrona przed katastrofami (Otwiera się w nowej karcie)
• Regulacja pobytu
• Środki ochrony zdrowia (Otwiera się w nowej karcie)
• Środki ochrony dóbr kultury