Komary domowe nie są zbyt wybredne, jeśli chodzi o wybór miejsc rozrodu. Zasadniczo nadaje się do tego każde dłużej stojące lub wolno płynące zbiorniki wodne, w których nie ma roślin wodnych ani bagiennych. Preferowane są sztuczne zbiorniki wodne, takie jak beczki na deszczówkę, zatkane odpływy, zatkane rynny, konewki wypełnione wodą, zabawki, wiadra, kadzie, stawy i mini-stawy bez roślin oraz otwarte studnie i doły gnojowe. Ponieważ zasięg lotu tych owadów jest niewielki, miejsca rozrodu tworzą w bezpośrednim sąsiedztwie ludzkich żywicieli.

Oprócz cech zewnętrznych, gatunki komarów domowych różnią się przede wszystkim sposobem składania jaj. W przeciwieństwie do swoich krewnych, komarów powodziowych, które składają jaja na ziemi na terenach zalewowych i są uzależnione od powodzi, aby larwy mogły się wykluć, komary domowe sklejają swoje jaja w tak zwane „łódeczki jajeczne” bezpośrednio na spokojnej powierzchni wody. Dzięki temu komary domowe są całkowicie niezależne od powodzi. Do rozwoju i wyklucia się larw wszystkie gatunki potrzebują stojącej wody i temperatury powietrza wynoszącej co najmniej 18°C.

Wykluwające się larwy wiszą tylną częścią ciała na powierzchni wody, gdzie oddychają powietrzem atmosferycznym za pomocą rurki oddechowej. Za pomocą specjalnie ukształtowanych narządów gębowych wirują wodę, z której filtrują małe i najmniejsze cząsteczki jako pożywienie. W zależności od temperatury wody rozwój od jaja do owada skrzydlatego przebiega z różną szybkością. Czas rozwoju może wynosić od kilku dni do kilku tygodni, w zależności od temperatury.

Kopulowana samica komara domowego zimuje w piwnicach i strychach. Dzięki temu owady te mogą stać się uciążliwe w mieszkaniach już wczesną wiosną. Komary domowe są zwierzętami o wyraźnie zmierzchowym i nocnym trybie życia i migrują w niewielkim stopniu. Dlatego też najczęściej dokuczają ludziom wieczorem i w nocy.

Azjatycki komar tygrysi (Aedes albopictus) pochodzi z Azji Południowo-Wschodniej, gdzie jest jednym z najczęściej występujących i najbardziej rozpowszechnionych gatunków komarów. Głównie dzięki międzynarodowemu handlowi towarami udało mu się pokonać nawet duże odległości między kontynentami. Ponadto wyższe temperatury spowodowane zmianami klimatycznymi spowodowały, że komary tygrysie mogły rozprzestrzenić się w umiarkowanych regionach Europy Środkowej. Na przykład wzrost liczby intensywnych opadów deszczu, po których następuje ciepła i sucha pogoda, może spowodować wzrost populacji komarów, ponieważ warunki rozwoju larw komarów w utworzonych zbiornikach wodnych są szczególnie korzystne, podobnie jak w przypadku komarów rodzimych.

Komary tygrysie są gatunkiem wszechstronnym, tzn. preferują ukąszenia ludzi i innych ssaków, ale nie gardzą również ptakami, płazami i gadami jako żywicielami krwi. W krajach tropikalnych znane są jako przenosiciele wirusów między ludźmi a zwierzętami.

Komar tygrysi, osiągający wielkość 0,4–0,9 cm, jest znacznie mniejszy od naszych rodzimych komarów. Charakterystyczne są czarno-białe paski na ciele i nogach tych owadów. Komary tygrysie latają i gryzą również w ciągu dnia.

Innym inwazyjnym gatunkiem komara, który podobnie jak komar tygrysi może przenosić choroby, jest komar japoński (Ochlerotatus j. japonicus).

Inwazyjne gatunki komarów są w Niemczech pod obserwacją. Projekt „Atlas komarów” wspiera bieżące badania nad monitorowaniem komarów w Niemczech. W ramach projektu zbierane są komary z całego kraju. Mogą się do niego zgłaszać również obywatele. Więcej informacji na temat gatunków inwazyjnych i atlasu komarów można znaleźć w poniższej liście linków.

Miasto Moguncja wraz z innymi gminami położonymi nad Renem, powiatami i krajem związkowym Badenia-Wirtembergia jest członkiem stowarzyszenia „Kommunale Aktionsgemeinschaft zur Bekämpfung der Schnakenplage e.V. (KABS e.V.)”. Stowarzyszenie KABS zostało założone w 1976 roku w celu zwalczania komarów powodziowych, czyli prawdziwych „komarów renanskich” w górnym biegu Renu. Ich migracja, skłonność do gryzienia i duży zasięg lotu powodowały wówczas znaczne plagi, którym obecnie zapobiega się poprzez stosowanie środków biologicznych na bazie Bacillus thuringiensis israelensis (Bti). Stosowanie tych środków w przypadku lokalnych komarów odbywa się z zachowaniem określonej populacji podstawowej, ponieważ zarówno larwy, jak i owady latające są częścią lokalnego łańcucha pokarmowego.

W międzyczasie zakres zadań KABS rozszerzył się o kontrolę, zwalczanie i badania komarów domowych oraz inwazyjnych gatunków komarów. Więcej informacji można znaleźć m.in. w liście linków.

Tereny publiczne są kontrolowane przez KABS na zlecenie miasta Moguncja i w razie potrzeby również zwalczane. Na terenach prywatnych można samodzielnie zapobiegać i podejmować działania:

Usuń wszystkie niepotrzebne pojemniki na wodę. Często woda gromadzi się w przedmiotach, które nie są chwilowo potrzebne, np. w pustych doniczkach lub wazonach na cmentarzu. Usuń je lub odwróć do góry dnem.

Usuń z płaskich dachów przedmioty, które mogą zatrzymywać nawet najmniejsze ilości wody, np. folie plastikowe. Uszkodzone rynny należy natychmiast naprawić.

Utrzymuj rynny w czystości lub przykryj je siatkami dostępnymi w specjalistycznych sklepach.

Przykryj niezbędne zbiorniki na wodę (np. beczki na deszczówkę).

Regularnie wymieniaj wodę w poidełkach dla ptaków, podstawkach pod kwiaty lub innych niezbędnych pojemnikach na wodę.

W stawach i mini stawach oraz na ich brzegach należy sadzić rośliny. Przyciąga to bardzo szybko ważki, które składają jaja, a larwy ważek zjadają larwy komarów. Z reguły w ciągu roku ustala się naturalna równowaga między larwami komarów a ich drapieżnikami.

Zachowaj siedliska ptaków i nietoperzy, które żywią się owadami latającymi. W tym celu sadź i pielęgnuj gęste i wysokie krzewy oraz drzewa.

Tabletki Bti powinny być stosowane w obszarach prywatnych tylko w nagłych przypadkach i oszczędnie, jeśli powyższe środki nie są skuteczne. Można je nabyć w specjalistycznych sklepach lub bezpłatnie w sklepie ekologicznym w Moguncji i urzędach lokalnych, do wyczerpania zapasów.

Termin „Schnake”, pochodzący z późnego średniowysokoniemieckiego, jest potocznym określeniem komarów (Culicidae). Z naukowego punktu widzenia komary należą do innej rodziny owadów (Tipulidae). Nie piją one krwi, ale dzięki bardzo miękkim narządom gębowym żywią się wyłącznie sokami roślinnymi i wodą.