Jeśli jako obywatel Niemiec zamierza Pan/Pani zawrzeć związek małżeński za granicą, a zagraniczny urząd, przed którym ma odbyć się ślub, wymaga zaświadczenia o zdolności do zawarcia małżeństwa, może Pan/Pani złożyć wniosek o wydanie takiego zaświadczenia.
Jeśli jako obywatel niemiecki zamierzają Państwo zawrzeć związek małżeński za granicą, warunki zawarcia małżeństwa określa prawo niemieckie.
Zaświadczenie o zdolności do zawarcia małżeństwa potwierdza, że zgodnie z prawem niemieckim nie istnieją żadne przeszkody uniemożliwiające planowane małżeństwo.
Można również złożyć wniosek o wydanie niemieckiego zaświadczenia o zdolności do zawarcia małżeństwa, jeśli jest się bezpaństwowcem, cudzoziemcem bez ojczyzny lub cudzoziemskim uchodźcą w rozumieniu Konwencji dotyczącej statusu uchodźców, mającym miejsce zwykłego pobytu na terytorium Niemiec, a zaświadczenie to jest potrzebne do zawarcia małżeństwa za granicą.
Przepis ten ma na celu zapobieżenie sytuacji, w której małżeństwo jest uznawane za granicą, ale nie w Niemczech. Szczególnie dla ewentualnych przyszłych dzieci bardzo ważne jest, aby małżeństwo zawarte za granicą było uznawane również w kraju pochodzenia niemieckiego rodzica.
Jeśli posiadają Państwo obywatelstwo kilku państw, zastosowanie ma prawo tego kraju, z którym są Państwo najściślej związani.
Zaświadczenie o zdolności do zawarcia małżeństwa może zostać wydane również wtedy, gdy jest ono potrzebne do zawarcia związku partnerskiego za granicą.
Organem właściwym do wydania zaświadczenia o zdolności do zawarcia małżeństwa jest urząd stanu cywilnego, w którego okręgu osoba zawierająca małżeństwo ma miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu. Jeżeli osoba zawierająca związek małżeński nie ma w kraju ani miejsca zamieszkania, ani zwykłego miejsca pobytu, decydujące znaczenie ma miejsce ostatniego zwykłego pobytu. Jeżeli osoba zawierająca związek małżeński nigdy nie przebywała w kraju lub przebywała w nim tylko przejściowo, właściwy jest Urząd Stanu Cywilnego I w Berlinie.
Wniosek o wydanie orzeczenia sądowego zgodnie z § 49 ustawy o stanie cywilnym (PStG).
W zależności od konkretnego przypadku.
