Nabrzeże Stresemanna biegnie wzdłuż nabrzeża Adenauera aż do mostu obrotowego przy Winterhafen. Tuż za ratuszem, od strony miasta, rozciąga się plac Fischtorplatz z piękną fontanną Fischtorbrunnen. Mieszkańcy Moguncji nazywają konstrukcję fontanny „ziemniakiem z śledziem”. Stojąc nad brzegiem Renu, goście mogą podziwiać wspaniały widok na wschodnią nawę katedry św. Marcina w Moguncji. Na wschodnim krańcu placu Fischtorplatz znajduje się pomnik zjednoczenia Niemiec. Bezpośrednio nad brzegiem Renu stoi pomnik marynarki wojennej, stela zwieńczona orłem, upamiętniająca krążownik „Mainz”, który zatonął w 1914 roku.

W tym miejscu teren nadbrzeżny dzieli się na dwie równoległe ścieżki – położoną wyżej promenadę dla pieszych oraz nabrzeże bezpośrednio nad wodą. Kto podąża wzdłuż Renu od placu Fischtorplatz w kierunku południowym, nieuchronnie natrafia na „Galerię Nadbrzeżną Renu” w Moguncji. Promenadę nadbrzeżną zdobią tu rzeźby różnych artystów. Pomiędzy nimi małe trawniki i ławki parkowe zachęcają do odpoczynku.

Spacerowicze przechodzą teraz przez odrestaurowane bramy Renu: Wein-, Holz- i Templertor, które dawniej stanowiły część fortyfikacji Rheinkehl służących do militarnej ochrony miasta. Patrząc przez drewnianą bramę w kierunku miasta, można dostrzec średniowieczną drewnianą wieżę.

Tuż przy Bramie Templerów znajduje się kaponiera zbudowana z bloków czerwonego piaskowca. Ta potężna budowla w kształcie ćwierćkola, tzw. Fort Malakoff, również stanowiła część fortyfikacji Rheinkehl. Grube mury fortu przerywają jedynie niewielkie otwory i strzelnice. Obecnie ta stara budowla forteczna służy jako bar przylegającego hotelu Hyatt Regency. Zakończeniem nabrzeża Stresemannufer jest hotel i położony przed nim taras Malakoff. Stamtąd drewniane schody prowadzą na dolny brzeg Renu (Tiefkai). Latem ogródek piwny na tarasie Malakoff oferuje orzeźwiające napoje. Kolejny
odcinek brzegu Renu nosi nazwę Victor-Hugo-Ufer.