Berliński pisarz Ingo Schulze, urodzony w 1962 roku w Dreźnie, został mianowany miejskim pisarzem roku 2011 w Moguncji. Wręczenie nagrody o wartości 12 500 euro odbyło się 10 marca 2011 roku w Moguncji. Dyrektor programowy ZDF Thomas Bellut, burmistrz Moguncji Jens Beutel i dyrektor ds. kultury Moguncji Marianne Grosse powitali Schulze w ratuszu jako 27. pisarza miejskiego Moguncji. Podobnie jak jego poprzednicy, urodzony w 1962 roku w Dreźnie pisarz wraz z ZDF wyprodukuje film dokumentalny na dowolny temat i wprowadzi się do mieszkania miejskiego pisarza w Muzeum Gutenberga w Moguncji. Renomowana nagroda literacka o wartości 12 500 euro jest przyznawana corocznie od 1984 roku przez ZDF, 3sat i miasto Moguncja.

Dyrektor programowy ZDF Thomas Bellut wyraził uznanie dla 48-letniego laureata: „Cieszę się, że ten wspaniały i kreatywny autor, Ingo Schulze, jest związany z ZDF już od tak dawna: 26 lat temu otrzymał nagrodę literacką „aspekte” za swój debiut, a dziś nagrodę za całokształt twórczości”.

Laudację na cześć Ingo Schulzego wygłosił szwajcarski krytyk literacki Andreas Isenschmid: „Godnym podziwu osiągnięciem Schulzego jest to, że w więcej niż jednej książce zawarł wszystkie składniki znakomitej powieści o transformacji – oczywiście pomijając wszystko, co miało charakter sloganowy i demonstracyjny. W książkach tych nie brakowało niczego, ani cierpienia i lamentów, ani radości, ani ciężkości, ani lekkości, ani powagi, ani burleski. Była w nich cała wschodnia część kraju”.

Ingo Schulze jest wybitnym kronikarzem zjednoczonych Niemiec. Jego powieści i opowiadania, napisane kunsztownym, wyrafinowanym i lekkim językiem, otworzyły oczy mieszkańcom zachodnich Niemiec, ale także zagranicy, na trudności, z jakimi borykają się ludzie przechodząc z jednego systemu politycznego do drugiego.

Burmistrz Moguncji Jens Beutel był bardzo zadowolony z wyboru autora na przyszłego pisarza miejskiego: „Ten wybór spotyka się z moim absolutnym poparciem. Ingo Schulze jest nie tylko pośredniczącym głosem, który w swoich dziełach nakreślił przełomy, przemiany i bolesne nowe kierunki rozwoju wraz z upadkiem muru berlińskiego i po nim – jest on jednocześnie dojrzałym kronikarzem o bardzo indywidualnym spojrzeniu, który utrwalił ten etap niemieckiej historii w spokojnych, trafnych i bardzo wartych przeczytania szkicach, a w swoim prawdziwym życiu doświadczył kilku przełomowych zmian. Wraz z Ingo Schulze możemy cieszyć się na obecność niezwykle interesującego autora”. Marianne Grosse

, dyrektor ds. kultury, od wielu lat postrzega Schulze jako jedną z czołowych postaci niemieckiej literatury: „Wiele lat po upadku muru berlińskiego środowisko literackie poszukiwało słynnej, wzorcowej „powieści o transformacji” – i wiem, że Ingo Schulze nie przepada za tym terminem. Jednak jeśli jakieś dzieło można zaklasyfikować do tej kategorii i jeśli w atmosferyczny i wciągający sposób opisuje ono czas przełomów i wstrząsów, dostosowywania się do nowych warunków życia codziennego, lęków i nadziei, to moim zdaniem jest to książka Ingo Schulzego „Neue Leben” (Nowe życie). Zyskujemy ekscytującego pisarza miejskiego jako następcę Haslingera, który należał do moich ulubionych i na którego bardzo się cieszę”.

Już jego debiut literacki w 1995 roku, zbiór opowiadań „33 Augenblicke des Glücks” („33 chwile szczęścia”), którego akcja rozgrywa się w Sankt Petersburgu i okolicach, sprawił, że Schulze stał się znany krytykom i czytelnikom. W „Simple Stories” (1998), których akcja rozgrywa się głównie w rodzinnym mieście Schulzego, Altenburgu we wschodniej Turyngii, oraz w powieści epistolarnej „Neue Leben” (2005), Schulze, wysoko oceniany przez krytyków, podkreślił swoje wielkie umiejętności opisywania nastrojów panujących w okresie transformacji niemieckiej. Dużym uznaniem cieszył się również jego zbiór opowiadań „Handy – Dreizehn Geschichten in alter Manier” (2007) oraz najnowsza powieść „Adam und Evelyn” (2008), która w błyskotliwy sposób opisuje magiczne lato 1989 roku, kiedy to nastąpiła transformacja ustrojowa. W tym roku ukazała się jego najnowsza publikacja: „Orangen und Engel. Italienische Skizzen” (Pomarańcze i anioły. Włoskie szkice), która powstała podczas pobytu w rzymskiej Villa Massimo.

Schulze studiował filologię klasyczną w Jenie, a w okresie transformacji był dramaturgiem w Landestheater w Altenburgu. Angażował się w działalność Neuen Forum i z sukcesem stworzył „Altenburger Wochenblatt”. W 1993 roku uruchomił gazetę ogłoszeniową w Sankt Petersburgu. Od połowy lat 90. mieszka w Berlinie jako niezależny pisarz i został uhonorowany licznymi nagrodami, m.in. nagrodą literacką aspekte telewizji ZDF w 1995 roku.

Następnie otrzymał kolejne nagrody, m.in. nagrodę Ernsta Willnera w konkursie Ingeborg Bachmann (1995), nagrodę Josepha Breitbacha (2001), nagrodę Targów Książki w Lipsku w kategorii beletrystyka (2007) oraz nagrodę literacką Turyngii (2007).

Od 2010 roku Ingo Schulze jest dyrektorem sekcji literatury w Akademii Sztuk Pięknych w Berlinie.