ok. 38 r. p.n.e.
Rzymianie docierają do Renu.

13–12 p.n.e.
Rzymianie zakładają podwójny obóz legionowy na wzgórzu Kästrich.

ok. 345 r. n.e.
Chrześcijaństwo w Moguncji.

Po 400 roku
Moguncja staje się frankońska.

745
Bonifacy (apostoł Niemców) otrzymuje biskupstwo w Moguncji. Pod rządami jego następcy Lulu (Lullusa) Moguncja staje się arcybiskupstwem.

856
Rabanus Maurus umiera w Moguncji.

975–1011
Arcybiskup Willigis – budowa katedry św. Marcina.

1002
Biskup Willigis koronuje Henryka II w katedrze.

ok. 1000–1802
Moguncja jest arcybiskupstwem.
Arcybiskup Moguncji: arcykanclerz Cesarstwa Niemieckiego, pierwszy wśród siedmiu elektorów (wybór króla).

1184
Święto cesarskie Barbarossy, najwspanialsze święto średniowiecza.

XIII–XV w.
Moguncja jest wolnym miastem.

ok. 1440
Johannes Gutenberg wynajduje druk z ruchomymi czcionkami (Muzeum Gutenberga).

1452–1455
Gutenberg drukuje w Moguncji Biblie Gutenberga.

1462
Utrata wolności miejskiej przez arcybiskupa Johanna von Nassau. Moguncja staje się miastem rezydencyjnym bez samorządu.

1477
Założenie uniwersytetu.

1792/93
Republika Moguncka.

1798–1814
Moguncja należy do Francji.

1815
Moguncja staje się twierdzą Związku Niemieckiego.

1826 Powstaje
spółka żeglugi parowej na środkowym Renem (początek turystyki).

1837/38
Początek zorganizowanego karnawału z Mainzer Ranzengarde z 1837 r. i Mainzer Carneval-Verein z 1838 r.

1850–1877
Biskup Ketteler (biskup społeczny).

1853
Podłączenie do sieci kolejowej po lewej stronie Renu.

1872
Duża rozbudowa miasta (Mainzer Neustadt).

1873
Mainz staje się twierdzą cesarską.

1885
Budowa pierwszego stałego mostu drogowego od czasów starożytnych.

1904
Likwidacja wewnętrznych fortyfikacji.

1907
Pierwsze przyłączenie gminy (Mombach).

1908 Włączenie
Kastel i Amöneburg.

1913
Włączenie Kostheim.

Po 1918 r.
likwidacja fortyfikacji (usunięcie wszystkich umocnień).

1930
Przyłączenie Weisenau, Bretzenheim, Bischofsheim i Ginsheim-Gustavsburg.

1938
Przyłączenie Gonsenheim.

II wojna światowa. 80 procent
centrum Moguncji zostaje zniszczone.

1945
Oddzielenie dzielnic położonych po prawej stronie Renu (51 procent obszaru miasta) przez amerykańską administrację wojskową. Tymczasowe zarządzanie Amöneburgiem, Kastel i Kostheim przez miasto Wiesbaden.

1946
Mainz zostaje stolicą Nadrenii-Palatynatu.

Ponowne otwarcie Uniwersytetu w Mainz jako Uniwersytetu Johanna Gutenberga.

1950
Parlament krajowy podejmuje decyzję o przeniesieniu siedziby rządu krajowego i parlamentu krajowego z Koblencji do Moguncji.

1962
Mainz staje się siedzibą Drugiej Niemieckiej Telewizji (ZDF). Powstaje dzielnica Mainz-Lerchenberg (osiedle jubileuszowe z okazji 2000-lecia miasta).

1969
Drais, Ebersheim, Finthen, Hechtsheim, Laubenheim i Marienborn zostają przyłączone do miasta.

1975
1000-lecie katedry św. Marcina w Moguncji.

1977
500-lecie Uniwersytetu w Moguncji.

1981
Odkrycie jedenastu rzymskich statków (pozostałości późnoantycznej floty reńskiej w Moguncji).

1990
1000-lecie kościoła św. Stefana.

1994
Otwarcie: Muzeum Żeglugi Starożytnej (Muzeum Łodzi Rzymskich).

1995
Most Theodor-Heuss-Brücke (zakończenie prac renowacyjnych).

1998
Dzień Katolików w Moguncji.

2000
Moguncja świętuje 600. rocznicę urodzin Johannesa Gutenberga.

2001 Podczas
budowy Römerpassage archeolodzy odkrywają ważne pozostałości rzymskie: sanktuarium Izydy i Mater Magna.

2004
Awans klubu 1. FSV Mainz 05 do pierwszej ligi Bundesligi.

Otwarcie muzeum karnawału.

2005
200-lecie biblioteki miejskiej.

2008
Przyjęcie do globalnej sieci „Great Wine Capitals”.

2009
Mainz jest jednym z 10 ogólnokrajowych miejsc spotkań w Roku Nauki 2009: motto „Podróż w czasie”.

Ponowne awansowanie klubu 1. FSV Mainz 05 do pierwszej ligi Bundesligi.

2010
Mainz zdobywa tytuł „Miasto Nauki 2011” przyznawany przez Stowarzyszenie Fundatorów Niemieckiej Nauki.

Uznanie za „Miejsce Różnorodności” przez Federalne Ministerstwo ds. Rodziny, Seniorów, Kobiet i Młodzieży.

2011
Rok tematyczny „Miasto Nauki 2011”.

2014
Mainz zostaje ogłoszone „Najbardziej rozpoznawalną stolicą czytania” w konkursie zorganizowanym przez fundację Stiftung Lesen, tygodnik „ZEIT” i fundację Deutsche Bahn Stiftung.