Platan od dawna jest bardzo popularnym drzewem miejskim i przydrożnym w wielu krajach basenu Morza Śródziemnego. Dzięki swojej dobrej tolerancji na suchy i gorący klimat, spaliny i zagęszczoną glebę doskonale nadaje się do sadzenia w obszarach miejskich. Ponadto jest wyjątkowo odporny na cięcie, dzięki czemu w razie potrzeby można spowolnić jego szybki i rozłożysty wzrost.

Wraz z wiekiem korona często rozwija się bardziej w szerokość niż w wysokość. Typową cechą platana jest łuszcząca się kora, która odrywa się częściowo w dużych płytkach. Nadaje to drzewu łuszczący się wygląd, od szarego przez zielonkawy do żółtawo-białego. Jest to szczególnie widoczne w miesiącach zimowych, kiedy drzewo nie ma liści.

• Pochodzenie: krzyżówka P. occidentalis x P. orientalis

• Wysokość: 30–45 metrów

• Liść: podobny do klonowego, zazwyczaj 5-klapowy, błyszczący, ciemnozielony, jesienią żółty

• Kwiat: niepozorny, pojawia się jednocześnie z liśćmi

• Owoce: zazwyczaj 2 kulki o średnicy ok. 3 cm, połączone na 15–20 cm długiej łodydze; kuliste, brązowe; zazwyczaj pozostają na drzewie przez zimę

• Gleba/stanowisko: bardzo dobrze przystosowuje się do gleby; preferuje gleby głębokie, lekko gliniaste, neutralne

• Cechy szczególne: Tak zwane „platyny parasolowe” coraz częściej spotyka się również w niemieckich miastach. Wzdłuż promenad lub na ograniczonych przestrzennie placach. Są to platany o ekstremalnie ukształtowanej formie. W szkółkach drzewa są hodowane do osiągnięcia późniejszej wysokości pnia. Od pierwszego rozgałęzienia wyrastające tutaj gałęzie są następnie wyginane w poziomie. Pędy roczne, które każdej wiosny ponownie wyrastają ku niebu, należy w miarę możliwości co roku całkowicie przycinać.
  Jeśli drzewa sadzi się w grupach w odpowiednich odstępach, z roku na rok tworzy się coraz gęstszy baldachim liści, w którego cieniu można schronić się przed letnim upałem. Platan parasolowy można spotkać po obu stronach Renu. Na przykład wzdłuż promenady nad Renem w Moguncji lub w Oestrich-Winkel przy trasie rowerowej Rheingauer Radwanderweg, towarzysząc rzeki.