Jesion, a właściwie jesion wyniosły, należy do najczęściej występujących drzew liściastych w Europie. W lokalnych lasach mieszanych pełni funkcję drzewa strukturalnego i ma duże znaczenie dla leśnictwa. Drewno jesionowe jest również bardzo poszukiwane w przemyśle meblarskim.

W 2001 roku jesion był drzewem roku w Niemczech.

• Pochodzenie: Europa

• Wysokość: 25–40 metrów

• Liście: letnie, zielone, jesienią złocistożółte

• Kwiaty: pojawiają się kilka tygodni przed liśćmi, czarnoczerwone w gęstych, kulistych gronach

• Owoce: wąskie orzeszki z wąskimi, podłużnymi skrzydełkami, w dużych gronach, utrzymujące się do zimy

• Gleba/stanowisko: bardzo duża amplituda stanowiskowa, najlepiej wapienne, próchnicowe, świeże do wilgotnych gleby, słońce/półcień

• Cechy szczególne: jesiony są długo nagie wiosną i wypuszczają pąki stosunkowo późno. Jeśli jesienią wystąpią wczesne przymrozki, może zrzucić liście jeszcze w stanie zielonym i jako jedno z pierwszych drzew znów stać się nagie.
  
  Z rosnącym niepokojem obserwuje się nasilające się zamieranie wielu jesionów. Tak zwane zamieranie pędów jesionu, spowodowane infekcją grzybową, coraz bardziej dotyka jesiony w każdym wieku. W Niemczech patogen ten jest znany dopiero od 2007 roku. Skutki działania grzyba i postęp powodowanych przez niego objawów chorobowych są bardzo różne w zależności od drzewa. Podczas gdy u niektórych drzew korona z każdym rokiem nieco się przerzedza, inne mogą całkowicie obumrzeć w ciągu jednego okresu wegetacyjnego. Drzewa próbują przeciwdziałać chorobie, częściowo poprzez intensywniejsze pączkowanie. Powoduje to zmianę struktury rozgałęzień, a w koronie często pojawiają się widoczne zarośla. Choroba drzew
  
  występuje również w parku miejskim w Moguncji. Oprócz silnie dotkniętych egzemplarzy, inne wydają się być zaskakująco odporne. Niestety, również w tym przypadku pojawia się pytanie: jak długo jeszcze?