Sosna czarna należy do rodziny Pinaceae (sosnowate). Sosnę czarną można odróżnić od innych gatunków sosny dzięki ukrytym częściom łusek szyszek, które mają czarny kolor. Jest ona znana ze swojej zdolności przystosowywania się do różnych warunków glebowych i klimatycznych. Sosna czarna jest również odporna na ekstremalne temperatury, dzięki czemu może rosnąć zarówno w gorącym klimacie śródziemnomorskim, jak i w chłodniejszym klimacie kontynentalnym. Ponadto stanowi siedlisko i źródło pożywienia dla wielu zwierząt.

Jej gęste igły zapewniają schronienie i miejsce do gniazdowania ptakom, takim jak sowy, dzięcioły i ptaki śpiewające. Wiewiórki i inne gryzonie wykorzystują gęste gałęzie i konary jako kryjówki. Owady, takie jak chrząszcze i motyle, również znajdują tu siedlisko i mogą żywić się igłami, korą lub drewnem drzewa.

• Pochodzenie: Europa Południowa i Środkowa
• Wysokość: od 25 do 45 metrów
• Liście: igiełkowate liście o ciemnozielonym zabarwieniu
• Kwitnienie: w zależności od lokalizacji od kwietnia do czerwca, męskie szyszki kwiatowe są skupione na końcach długich pędów i osiągają długość 2–3 mm, żeńskie szyszki kwiatowe mają krótkie szypułki i występują w grupach po 2–4 sztuki
• Owoce: poziomo odstające, jajowate i jasnobrązowe szyszki
• Gleba/stanowisko: suche, lekko kwaśne gleby w półcieniu