Rok budowy: 1670
Inwestor: elektor Johann Philipp von Schönborn
Styl: barokowy

W 1462 roku wojska Adolfa II von Nassau wkroczyły do miasta przez bramę Gaupforte – poprzedniczkę dzisiejszej bramy Gautor – i zakończyły krwawą wojnę z arcybiskupem Moguncji Dietherem von Isenburgiem. Jednocześnie zakończył się okres wolności miejskiej Moguncji. Prawie 200 lat później, w 1631 roku, wkroczyły tu wojska szwedzkie pod dowództwem króla Gustawa Adolfa. W 1792 i 1799 roku nastąpiła armia rewolucji francuskiej.

W ramach rozbudowy fortyfikacji pod rządami księcia elektora Johanna Philippa von Schönborn powstała murowana ściana poprzeczna z przejściem. Przejście to było otoczone po obu stronach bramami.

Pod koniec XIX wieku wały obronne i brama Gautor były postrzegane jedynie jako przeszkoda w ruchu. W 1896 roku zostały one zburzone, a znajdujący się przed nimi rów zasypany. Tylko gwałtowne protesty mieszkańców Moguncji uchroniły bramę Gautor przed zniszczeniem. Jednak minęło ponad sto lat, zanim powróciła ona w pobliże swojego pierwotnego miejsca.

Najpierw stała na dziedzińcu obecnego gimnazjum Frauenlob-Gymnasium. Następnie, od 1962 roku, była częścią terenu zielonego przy Fichteplatz, a dopiero w 1998 roku brama Gautor powróciła w końcu do miejsca, w którym kiedyś tworzyła historię. Darowizny firmy Schott Glas oraz mieszkańców Moguncji umożliwiły renowację i przeniesienie bramy.

Zachowana zewnętrzna brama Gautor charakteryzuje się stylistyką rzymsko-barokową. Po obu stronach wznoszą się filary bramne z toskańskimi pilastrami. Od 2002 roku na szczycie ponownie znajduje się kopia figury św. Marcina z dwoma żebrakami. Oryginalna grupa rzeźb znajduje się obecnie w Muzeum Krajowym w Moguncji.

W pobliżu swojego pierwotnego położenia Gautor ilustruje fragment historii miasta Moguncji.