Oprócz ważnych obszarów rekreacyjnych, takich jak trawniki i łąki nad brzegiem Renu w Moguncji, ważne są również obszary skarp, które nie są koszone lub są koszone późno. Chociaż często określa się je mianem „chwastów”, rosną tu rodzime rośliny, które – w przeciwieństwie do roślin hodowlanych – przez tysiąclecia rozwijały się wraz z rodzimą fauną.

Roślinność, która na pierwszy rzut oka wydaje się niepozorna, jest szczególnie przydatna dla motyli, pszczół i wielu innych zwierząt. W centrum miasta, gdzie brakuje kwiatów, stanowi ona niezastąpione źródło pożywienia. Owady wylatują z niej i zapylają nasze rośliny użytkowe – a kto przyjrzy się bliżej, może doświadczyć natury w samym środku miasta.
Szczególnie jesienią, kiedy inne powierzchnie są już dawno skoszone, rośliny określane w żargonie fachowym jako „roślinność ruderalna” stanowią ostatnie źródło pożywienia. Motyle i dzikie pszczoły potrzebują pozostałych źdźbeł również do zimowania. Ptaki z kolei dziobią je, zapewniając sobie w ten sposób pożywienie na zimę.