Dwupiętrowy budynek pod Ross służył jako stajnia elektorska. Wraz z budynkiem mieszkalnym przy Schießgartenstraße i skrzydłem dziedzińca został zbudowany w latach 1766/67 według planów dyrektora budowlanego Jakoba Josefa Schneidera. Już przed 1750 r. wybudowano budynek mieszkalny przy Bauhofstraße 1. Dom głównego stajennego służył jako administracja skarbowa elektora.
Po wybudowaniu stajni w budynku mieszkalnym tym zamieszkiwały wpływowe osobistości XVIII i XIX wieku, takie jak towarzyszka księcia elektora von Erthal, Sophie von Coudenhoven (1747-1825) oraz francuski minister spraw zagranicznych Talleyrand. Mieszkał on tutaj podczas pobytu Napoleona w Moguncji w 1806 roku.
Do 1770 roku przy Mittlere Bleiche powstała ujeżdżalnia konna. Zgodnie z absolutystyczną ideą prestiżu elektor Emmerich Joseph Breidbach-Bürresheim wyposażył halę o wymiarach około 15 na 19 metrów w dwie okazałe galerie. Jednak już w latach 1793–1797, a następnie ponownie w latach 1805–1833 służyła ona jako teatr. W latach 1815–1930 kompleks był kwaterą różnych pułków kawalerii.
Zmiana sposobu użytkowania: z koszar na Haus der Kunst
W 1937 roku podjęto przełomową decyzję dotyczącą „koszar Golden Ross”, która ostatecznie przekształciła je z koszar w dom sztuki: w stajni umieszczono miejskie muzeum starożytności. W połowie XIX wieku miejska galeria obrazów znalazła już swoje tymczasowe miejsce niedaleko, w skrzydle renńskim zamku elektorskiego. Obie kolekcje miały później – oczywiście z konieczności – zostać połączone.
Druga wojna światowa i odbudowa
Konsekwencje II wojny światowej zmusiły do poszukiwania nowego miejsca dla w większości przeniesionych zbiorów obu muzeów. Od 1950 r. francuski rząd wojskowy wspierał odbudowę skrzydła położonego na dziedzińcu koszar jako magazynu dla obu muzeów. Po odbudowie frontu budynku przy Große Bleiche, w 1962 r. nowo urządzony kompleks muzealny Golden-Ross-Kaserne został zaprezentowany publiczności.
W 1967 roku muzeum starożytności i galeria obrazów miasta przeszły pod patronat kraju związkowego Nadrenia-Palatynat jako Mittelrheinisches Landesmuseum (Muzeum Środkowego Renu). Po odbudowie skrzydła przy ulicy Schießgartenstraße i dodatkowym wzniesieniu pawilonu wystawowego na dziedzińcu wewnętrznym, budynek został ponownie otwarty w 1979 roku.
W 1986 roku, w uznaniu jego ponadregionalnego znaczenia, muzeum przemianowano na „Landesmuseum Mainz” (Muzeum Krajowe w Moguncji). W 2003 roku obchodziło ono swoje 200-lecie.
