Stolica Chorwacji położona jest w malowniczym krajobrazie równiny Sawy u podnóża gór Medvednica. Od 1992 roku Zagrzeb, liczący ponad 800 000 mieszkańców, uważany jest za jedną z najmłodszych metropolii świata.

W miejscu, gdzie obecnie znajduje się Zagrzeb, osadnictwo trwało od IX wieku. Po raz pierwszy nazwa Zagrzeb pojawiła się w dokumentach pisanych w momencie utworzenia diecezji około 900 lat temu. Około 1242 roku miasto otrzymało Bulla Aurea (Złotą Bullę) i jednocześnie prawa, ale także obowiązki wolnego miasta królewskiego. 

W tym czasie pod nazwą Zagrzeb rozumiano siedzibę biskupią (później Kaptol). Na sąsiednim wzgórzu znajdowało się ufortyfikowane miasteczko parafialne Gradec, później Gric, dzisiejsze miasto górne. Miasteczko Gradec i kapłański Kaptol przez długi czas były nieprzejednanymi wrogami.

W końcu, w XVI wieku, oba miasta połączyły się w jedno: Zagrzeb. W 1527 roku Zagrzeb stał się częścią Austrii. Podczas wojen z Turkami miasto cierpiało z powodu częstych pożarów i licznych zniszczeń. W 1718 roku Zagrzeb stał się stolicą Królestwa Chorwacji i w następnym okresie przeżywał rozkwit gospodarczy. 

Od 1945/46 r. Zagrzeb był stolicą jugosłowiańskiej republiki Chorwacji, aż do momentu eskalacji konfliktu narodowościowego w byłej Jugosławii i rozpadu kraju. 30 maja 1990 r. w Zagrzebiu proklamowano Demokratyczną Republikę Chorwacji, która w styczniu 1992 r. została uznana przez UE na mocy prawa międzynarodowego.

Symbolem Zagrzebia jest katedra św. Marii i św. Stefana. Jej dwie neogotyckie wieże dzwonnicze dominują nad panoramą miasta. Kolejną atrakcją jest kościół św. Marka, zbudowany w stylu gotyckim na fundamentach romańskich. Piękny jest kolorowy dach kościoła. Różnokolorowe dachówki tworzą mozaikę przedstawiającą herby Chorwacji, Dalmacji, Slawonii i miasta Zagrzebia.

Nie tylko zwiedzanie tych historycznych zabytków sprawia, że spacer po mieście jest niezwykłym przeżyciem, ale także ulice handlowe i różne place. Wszystkie drogi komunikacyjne i handlowe prowadzą przez plac Bana Josipa Jelačića. Dawniej otwarta rzeźnia, a następnie targowisko, dziś charakteryzuje się mieszanką stylów architektonicznych: klasycyzmu, recesji i modernizmu. Szczególnie popularny, nie tylko wśród turystów, jest plac Petara Preradovicia. Mieszkańcy Zagrzebia nazywają go „placem kwiatowym”, ponieważ od rana do wieczora można tu kupić kwiaty.

23 września 1669 roku Zagrzeb stał się miastem uniwersyteckim, a obecnie posiada 48 uczelni wyższych, szkół wyższych i wydziałów. Centralną instytucją naukową jest założony w 1950 roku Instytut „Ruder Boskovic” z 50 laboratoriami zajmującymi się analizą jądrową, badaniami laserowymi i atomowymi. W Zagrzebiu znajduje się również Instytut Hydrodynamiki Okrętowej, Instytut Geofizyczny z obserwatorium, duże centrum przetwarzania danych SRCE oraz wiele innych instytucji naukowych.

Miasto Zagrzeb przeżyło swój gospodarczy i kulturalny rozkwit w XIX wieku, kiedy to w 1862 roku ułatwiono komunikację i transport dzięki wprowadzeniu kolei. W tym czasie działało już kilka przedsiębiorstw przemysłowych, które zaopatrywały miasto w gaz i wodę, a w 1891 r. wprowadziły tramwaje, wówczas jeszcze konne.

Dzisiaj Zagrzeb, pomimo swojej funkcji administracyjnej, jest przede wszystkim miastem przemysłowym. Wiodącą rolę odgrywa przemysł metalowy, zwłaszcza w produkcji obrabiarek, kotłów parowych, wyposażenia kolejowego oraz w konserwacji owoców i warzyw. Ważnymi gałęziami przemysłu są również przemysł tekstylny i odzieżowy, przemysł elektryczny i spożywczy, taki jak przetwórstwo mięsne, produkcja olejów spożywczych i wyroby ciastkarskie. Znaczenie mają również przemysł papierniczy i chemiczny; w okolicy znajdują się niewielkie złoża ropy naftowej i gazu.

W ciągu 900 lat swojego istnienia Zagrzeb stał się otwartym miastem handlowym i targowym. Targi w Zagrzebiu w Nowym Mieście zajmują powierzchnię 500 000 metrów kwadratowych. W 40 dużych halach i wielu małych pawilonach prezentowane są najnowsze osiągnięcia.

Zagrzeb jest miastem wybitnych sportowców ze wszystkich dziedzin, od piłki ręcznej po tenis stołowy. W 1987 roku odbyły się tu „Uniwersjady”, w których wzięła udział największa liczba państw i sportowców w historii igrzysk studenckich.

Zagrzeb oferuje również wiele możliwości rekreacyjnych. Liczne i zadbane tereny zielone są idealnym miejscem dla biegaczy i spacerowiczów. Okolice Zagrzebia są bogate w tereny łowieckie. Wędkarze mogą uprawiać swoje hobby nad wieloma rzekami, jeziorami i stawami w bezpośrednim sąsiedztwie miasta. Pływacy poczują się szczególnie dobrze w parku sportowym „Mladost”, położonym nad tamą rzeki Sawy, w którym znajduje się kilka basenów. Ponadto w okolicy Zagrzebia znajduje się jedenaście kąpielisk termalnych i uzdrowisk.

Inne centra sportowe i rekreacyjne, takie jak „Salata” i „Maksimir”, oferują korty tenisowe, stoły do ping-ponga, boiska do mini-piłki nożnej, boccia, siatkówki, piłki ręcznej i koszykówki. Ponadto znajdują się tam kręgielnie i lodowisko. Miłośnicy koni znajdą coś dla siebie na hipodromie w Zagrzebiu, gdzie znajduje się około osiemdziesięciu koni.

W Zagrzebiu życie tętni przez całą dobę. Teatry i sale koncertowe, dyskoteki, kluby nocne i kasyna gwarantują urozmaicony pobyt. Przez cały rok odbywają się tu zarówno aktualne, jak i tradycyjne oraz międzynarodowe imprezy. Już sam maj wypełniony jest festiwalem Filharmonii Zagrzebskiej i wystawą kwiatów „Flora Art”. W czerwcu odbywa się wiele imprez i międzynarodowych przedstawień, od rajdu oldtimerów po festiwal teatrów awangardowych.

Szczególną atrakcją dla wielu turystów jest Międzynarodowy Festiwal Folkloru, który odbywa się w ostatnich dniach lipca i gromadzi zespoły folklorystyczne z całego świata. Jesienią odwiedzających przyciąga Festiwal Teatrów Lalek oraz Międzynarodowe Targi Zagrzebskie.

Smakosze z pewnością znajdą coś dla siebie wśród wielu potraw regionalnych z okolic Zagrzebia. Otwartość miasta na różnorodne wpływy sprawia, że w Zagrzebiu nie ma dosłownie żadnej prawdziwej zagrzebskiej specjalności. Spośród bogatej oferty chorwackich potraw zdecydowanie polecamy strukli, rodzaj gotowanych pierogów z twarogiem.

Inne przysmaki to indyk z plackami (placki z ciasta), „kotlovina” (specjalności mięsne przygotowywane w kotle), domowe kiełbaski i wspaniałości kuchni śródziemnomorskiej. Morze jest przecież blisko, a ryby złowione w godzinach porannych są już podawane w porze lunchu w zagrzebskich restauracjach rybnych – do tego nieodzowna szklanka schorle lub gemist.

Pierwsze kontakty między Moguncją a Zagrzebiem nawiązano w 1967 roku, kiedy to delegacja chorwacka pod przewodnictwem szefa administracji politycznej Zagrzebia, Pero Pirker, omówiła z burmistrzem Jockelem Fuchsem możliwości zacieśnienia kontaktów między Moguncją a Zagrzebiem. W październiku 1967 roku odbyła się podróż delegacji z Moguncji do Zagrzebia.

Od samego początku nawiązujące się stosunki miały również wymiar gospodarczy. Relacje z Zagrzebiem są niezwykle różnorodne. Na przykład wiele przedsiębiorstw z Moguncji i okolic regularnie wystawia swoje produkty na dużych jesiennych targach w Zagrzebiu.

W ostatnich latach nawiązano również interesujące kontakty w sektorze kultury. Wyniki dotychczasowych spotkań przedstawicieli Zagrzebia i Moguncji jasno pokazują, że partnerstwa miast przyczyniają się do wzajemnego zrozumienia nawet wtedy, gdy drogi polityczne są różne. W ostatnim czasie wartość partnerstwa wielokrotnie się potwierdziła. Ponieważ Zagrzeb również ucierpiał w wyniku konfliktu zbrojnego w byłej Jugosławii, mieszkańcy miasta otrzymali pomoc w postaci transportów z Mainz.