Wybudowany: 1724–1726
Architekt: Johannes Weydt
Płaskorzeźby: Franz Matthias Hiernle
Figury: Josef Scholl (dodane później podczas renowacji w 1828 r.)

W połowie XVII wieku miejsce, w którym obecnie znajduje się Nowa Fontanna, zostało zaaranżowane przez księcia elektora Johanna Philippa von Schönborna jako „targ spożywczy”.

W tym czasie wodę pitną pozyskiwano z licznych studni. Woda ta była jednak często złej jakości. Dlatego też elektor Lothar Franz von Schönborn zlecił w 1724 r. pod kierownictwem wiedeńskiego mistrza studziennego Johannesa Stumpfa budowę podziemnej galerii wodnej jako studni w Bretzenheim, przy dzisiejszej ulicy Mühlweg.

Stamtąd rurociąg wodociągowy prowadził do dzielnicy Bleichenviertel do nowej studni. Rury ołowiane były pierwszym rurociągiem wodociągowym w mieście od czasów rzymskich. Okazałą fontannę stworzył Johannes Weydt, nadworny architekt i miejski budowniczy pod rządami księcia elektora Lothara Franza von Schönborna.

Jego pierwotna nazwa „Schönbrunn” nie przyjęła się. Nowa fontanna była częścią reprezentacyjnego placu, otoczonego dawnym budynkiem uniwersyteckim i dworem Wolf-Metternichschen Hof.

Fontanna stała na cokole złożonym z trzech stopni. W 1986 roku zrekonstruowano dwa z nich.

Do barokowej misy z piaskowca trysnęło z trzech rur potężnym strumieniem cenne płynne dobro, wypełniając ją po brzegi.
Widocznym z daleka elementem fontanny jest obelisk o wysokości około 12 metrów.

W latach 1877–1934 fontannę otaczała kutą żelazna krata.

Warto poświęcić trochę czasu na obejrzenie płaskorzeźb, które pokrywają cztery boki obelisku. Składają się one z emblematów i alegorycznych hieroglifów. Symbolika obejmuje różne tematy: wojnę po stronie zachodniej, sztukę po stronie wschodniej, dobre zarządzanie państwem po stronie południowej i handel po stronie tylnej.

Czapka kuratorska i inne insygnia kuratorskie zostały wprawdzie usunięte w 1798 roku po przyłączeniu miasta Moguncji do Francji. Jednak w 1814 roku mieszkańcy Moguncji natychmiast usunęli francuskie zmiany na tablicy fundatorów u stóp obelisku.

U stóp obelisku siedzą bogowie rzeki wykonani z wapienia muszlowego, symbolizujący Ren i Men, również stworzeni w 1726 roku przez Franza Matthiasa Hiernle. Obecnie są to kopie z 1877 roku. Od tego czasu oryginały są wystawione w Muzeum Krajowym w Moguncji. W 1828 roku zamiast nimf dodano lwy przypominające sfinksy autorstwa Josepha Scholla.

Od czasu ostatniej gruntownej renowacji w 2002 roku Nowa Fontanna prezentuje się w całej swojej okazałości jako wymowne świadectwo barokowej ekspresji w samym środku tętniącej życiem dzielnicy Bleichenviertel.