Kiedy 21 czerwca 1958 r. uroczyście ogłoszono partnerstwo miast Moguncja i Dijon, burmistrz Moguncji Franz Stein i jego odpowiednik kanonik Félix Kir podkreślili, że partnerstwo to ma służyć pojednaniu. „Chcemy zawrzeć ten traktat przyjaźni z głębi serca i wzajemnie sobie pomagać” – powiedział burmistrz Dijon w przemówieniu radiowym. „Niemcy i Francja powinny żyć w zgodzie, a dziś kładziemy podwaliny pod tę zgodę”.

Jeszcze kilka lat wcześniej kanonik Kir, który podczas II wojny światowej został ciężko ranny jako bojownik ruchu oporu przeciwko niemieckim okupantom, podchodził raczej sceptycznie do pomysłu nawiązania partnerstwa z niemieckim miastem. Podczas pierwszej wizyty rady miasta Moguncji w Dijon we wrześniu 1953 roku Kir początkowo bardzo powściągliwie przyjął gości z miasta Gutenberga. Podróż delegacji z Moguncji do Francji została zorganizowana jako zagraniczna wycieczka rady miasta w celu zbadania kwestii związanych z polityką lokalną i zgodnie z propozycją francuskiego komisariatu regionalnego w Moguncji prowadziła do stolicy francuskiego regionu Burgundii.

Od wiosny 1953 r. francuskie władze okupacyjne odpowiedzialne za Nadrenię-Palatynat dążyły do nawiązania partnerskich kontaktów między młodym krajem związkowym a regionem Burgundii w celu wspierania pojednania niemiecko-francuskiego. Potencjalne partnerstwo między dwoma miastami o podobnej wielkości i strukturze, Moguncją i Dijon, wydawało się odpowiednim sposobem wsparcia tych wysiłków.

Pierwsze spotkanie radnych z Moguncji i Dijon, które odbyło się 13 września 1953 r., przebiegło bardzo obiecująco, pomimo powściągliwości burmistrza Dijon. Najpierw radny z Dijon zdołał swoim przemówieniem znacznie rozładować nieco napiętą atmosferę, a kiedy burmistrz Stein zapewnił swojego francuskiego odpowiednika, że przeszłość nie zostanie zapomniana, ale przezwyciężona i zastąpiona „duchem przyjaźni”, początkowy sceptycyzm Kirsa stopniowo ustąpił. Jednak w tym czasie wśród ludności nadal odczuwalna była niechęć do zbliżenia z Niemcami. Na zaparkowanym autobusie, którym delegacja z Moguncji przyjechała do Dijon, dwukrotnie napisano w pyle słowo „Boche”, francuskie przekleństwo oznaczające Niemców.

Pomimo takich „trudności początkowych” w kolejnych latach udało się zacieśnić stosunki między Moguncją a Dijon. Oprócz kontaktów między przedstawicielami obu miast, już w 1954 roku doszło do pierwszej wymiany między profesorami obu uniwersytetów, a w lipcu 1957 roku do pierwszej wizyty grupy uczniów z Moguncji w Dijon.

W końcu 5 maja 1958 r. rada miasta Dijon podjęła decyzję o nawiązaniu partnerstwa z Moguncją. Miasto Moguncja poszło za tym przykładem i 21 czerwca 1958 r. podczas uroczystości w pałacu elektorskim oficjalnie ogłosiło nowe partnerstwo miast. Kanonik Félix Kir, który przybył wraz z delegacją z Dijon, otrzymał z tej okazji Wielki Krzyż Zasługi Republiki Federalnej Niemiec z rąk premiera Nadrenii-Palatynatu Petera Altmeiera. Sześć lat później Kir został mianowany honorowym obywatelem miasta Moguncji, a 13 lutego 1967 r. burmistrz Moguncji Jockel Fuchs, następca Franza Steina, otrzymał w zamian tytuł honorowego obywatela miasta Dijon.

Do dziś partnerstwo miast Mainz-Dijon jest realizowane poprzez spotkania polityków lokalnych obu miast, ale także poprzez partnerskie relacje między uniwersytetami, a zwłaszcza poprzez działania wielu mieszkańców Mainz i Dijon.