Wzniesiony: 1975 r.
Ufundowany przez: miasto Miltenberg nad Menem

Chociaż słup siana ma już ponad 1000 lat, pomnik ten trafił na rynek w Moguncji dopiero w 1975 roku. Okazją do tego było 1000-lecie katedry.

Jako ciężki ładunek dotarł on z gór Bullauer w pobliżu Miltenbergu nad Menem do Renu. Słupy siana leżą tam w morzu skał, na wschodnim zboczu gór, w zakręcie drogi prowadzącej z Miltenbergu do Mainbullau. W sumie składowano tam siedem gigantycznych słupów. W XVII wieku źródła podają nawet liczbę 14 słupów. Zdaniem historyków część słupów została w minionych stuleciach przetworzona na kamienie młyńskie.

Kolumny z Miltenbergu były prawdopodobnie pozostałością po dużym zamówieniu złożonym u kamieniarzy, które nie zostało w całości zrealizowane, lub wadliwymi elementami. Według jednej z teorii kolumny z Heunens były kiedyś przeznaczone do poprzedniej budowli katedry św. Marcina.

Przypuszczenie to potwierdza fakt, że w okresie około roku 1000 nie powstał żaden inny projekt budowlany o porównywalnej wielkości nad Renem lub Menem. Ponadto wiadomo, że najstarsza katedra w Kolonii posiadała już filary. Przypuszczenie to potwierdza również zachowanie najstarszych elementów murów katedry w Moguncji, czyli piaskowców pochodzących również z okolic Miltenbergu.

Według jednej z teorii filary Heunensäule były kiedyś przeznaczone do poprzedniej budowli, wzniesionej za arcybiskupa Willigisa i spalonej w 1009 roku, która była poprzedniczką dzisiejszej katedry św. Marcina.

Kolumna z Heunens pojawiła się na rynku w Moguncji w 1975 roku, tuż przed inauguracją nowo zaprojektowanych placów katedralnych, rynku, placu Liebfrauenplatz i Höfchen. Miasto Miltenberg z ciężkim sercem rozstało się z kolumną, jednak ówczesny burmistrz miasta wierzył, że „kolumna będzie dobrze przechowywana na historycznej ziemi”.

Kolumna słomy w Moguncji waży 16 ton, ma 6,40 metra wysokości i średnicę 1,20 metra. Ze wszystkich stron kolumnę otacza rzeźba z brązu. Jej autorem jest rzeźbiarz z Palatynatu Gernot Rumpf.

Dzięki swojej brązowej powłoce kolumna Heunensäule opowiada jednocześnie wiele epizodów z historii miasta.

Przykładem są nakrycia głowy we wszystkich czterech rogach pomnika:

• Helm rzymskiego legionisty przypomina o utworzeniu obozu legionowego w 13 roku p.n.e., a tym samym o rzymskich korzeniach Moguncji. Kto przyjrzy się dokładnie, dostrzeże w środku lisa: symbolizuje on burmistrza Jockela Fuchsa, sprawującego urząd w czasie powstania pomnika, a myszy za nim symbolizują trzy partie reprezentowane w radzie miejskiej w okresie budowy.
• Mitra biskupia symbolizuje arcybiskupa Moguncji, który jako władca miasta wpłynął na jego historię. Posiadał on szczególne prawa w stosunku do innych biskupów Świętego Cesarstwa Rzymskiego. Ponadto jako arcykanclerz cesarstwa był drugą najważniejszą osobą po cesarzu. Na mitrze umieszczono odlewy pieczęci wybranych arcybiskupów Moguncji, w tym pieczęć Willigisa. 
• Czapka błazna wywodzi się symbolicznie z czapki jakobińskiej, noszonej przez francuskich rewolucjonistów – jest to hołd dla „Republiki Moguncji”
  z 1793 roku ...
• Korona cesarska odzwierciedla centralną pozycję arcybiskupa i księcia elektora Moguncji w wyborze króla rzymsko-niemieckiego. Kilku królów zostało nawet koronowanych w Moguncji, w tym Fryderyk II Hohenstaufen w 1212 roku.

Oprócz przedstawień nakryć głowy, inne detale świadczą o znaczeniu miasta na przestrzeni tysiącleci: odlewy rzymskich monet, średniowieczna pieczęć miejska oraz wczesnonowożytna pieczęć sądu miejskiego. Nie może oczywiście zabraknąć koła mainskiego w różnych historycznych wersjach.

Dwa reliefy po stronie zwróconej w kierunku domów targowych nawiązują do dwóch szczególnie mrocznych rozdziałów historii miasta. Płonące „Magenza” pod gwiazdą Dawida jest nawiązaniem do pogromów, które wielokrotnie niszczyły niegdyś kwitnącą społeczność żydowską w Moguncji, a ostatnio do zagłady pod rządami nazistów. Obok znajduje się obraz przedstawiający miasto po zniszczeniach spowodowanych przez II wojnę światową wywołaną przez reżim nazistowski.

Dzisiaj słup Heunensäule jest jednym z symboli miasta. Stanowi on stały punkt wycieczek po mieście i często stoi spokojnie w centrum tętniącego życiem miasta: we wtorki, piątki i soboty, kiedy sprzedawcy warzyw i kwiatów oferują swoje towary na cotygodniowym targu. Podczas Nocy św. Jana, wielkiego festynu ludowego w Moguncji, otaczają ją stoiska z winem. Szczególnie ważną rolę pełni w okresie Bożego Narodzenia: wtedy staje się centrum niezliczonych łańcuchów świateł, które rozciągają się nad rynkiem i otulają miasto świąteczną atmosferą.