Była to bardzo intensywna wizyta robocza, która stanowi wyraźny sygnał: Jana Schmöller, dyrektor ds. spraw społecznych stolicy kraju związkowego Moguncji, oraz David Guthier, dyrektor ds. spraw społecznych miasta Ludwigshafen nad Renem, spotkali się w tym tygodniu w Moguncji w celu przeprowadzenia strategicznej wymiany poglądów. Jako największe i drugie co do wielkości miasto w Nadrenii-Palatynacie, Moguncja i Ludwigshafen am Rhein stoją przed bardzo podobnymi wyzwaniami społecznymi i finansowymi. Spotkanie służyło nie tylko koleżeńskiej wymianie doświadczeń, ale zaowocowało również jasnym, wspólnym stanowiskiem wobec aktualnej polityki społecznej rządu federalnego.

W centrum rozmów znalazły się zapowiedziane i już wprowadzone cięcia budżetowe rządu federalnego. Schmöller i Guthier stanowczo sprzeciwiają się tej polityce ograniczania wydatków socjalnych, która ich zdaniem nie uwzględnia realiów panujących w gminach.

„Kiedy rząd federalny sięga po cięcia budżetowe, my w miastach odczuwamy ich skutki z opóźnieniem, ale z pełną surowością” – wyjaśnili Schmöller i Guthier po zakończeniu spotkania. Obaj dyrektorzy oczekują od rządu federalnego znacznie więcej niż tylko propozycji cięć, którym brakuje przemyślanej oceny skutków. Porównania oparte na praktycznych doświadczeniach obu miast jednoznacznie wykazały: gdy rząd federalny oszczędza na podstawowych świadczeniach socjalnych, nie rozwiązuje to problemów, a jedynie przenosi obciążenia finansowe i społeczne na szczebel gminny.

Szczególnie wyraźnie widać tę niekorzystną tendencję w przypadku dodatku mieszkaniowego. Obaj dyrektorzy stanowczo ostrzegają przed cięciami lub brakiem dostosowania do rzeczywistych kosztów czynszu i energii. Dodatek mieszkaniowy jest najskuteczniejszym narzędziem chroniącym gospodarstwa domowe o niższych dochodach przed popadnięciem w sytuację, w której będą musiały korzystać z zasiłku podstawowego. Gdyby pomoc w tym zakresie uległa zmniejszeniu, wiele rodzin znalazłoby się bezpośrednio w sytuacji zagrożenia egzystencjalnego i ostatecznie trafiłoby do gminnych systemów pomocy.

Równie zdecydowanie sprzeciwiają się oni cięciom środków federalnych na kursy integracyjne. Zwłaszcza w kontekście udanej integracji społecznej i zawodowej na miejscu cięcia te stanowią całkowicie błędny sygnał. Kursy językowe i orientacyjne stanowią podstawowy warunek samodzielnego funkcjonowania w życiu oraz dostępu do rynku pracy. Oszczędzanie w tym obszarze zagraża ciężko wypracowanym sukcesom integracyjnym, utrudnia osiedlanie się w gminach i w konsekwencji wiąże się ze znacznie wyższymi kosztami dla miast.

Schmöller i Guthier z wielkim niepokojem obserwują również zmiany w służbie zdrowia oraz debaty reformatorskie dotyczące finansowania publicznego ubezpieczenia zdrowotnego (GKV). Rosnące dodatkowe składki i niewystarczające finansowanie opieki zdrowotnej nie tylko bezpośrednio obciążają finansowo obywateli, ale także spodziewane pogorszenie dostępności miejsc na psychoterapię dla osób ubezpieczonych w ramach ubezpieczenia ustawowego stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia ludzi.

Na zakończenie Schmöller i Guthier podkreślają: „Potrzebujemy od rządu federalnego niezawodnych warunków ramowych i prawdziwego partnerstwa na równych prawach. Cięcia bez konkretnej koncepcji nie rozwiązują problemów, lecz osłabiają spójność społeczną właśnie tam, gdzie żyją ludzie – w naszych gminach”.