To, co dla przeciętnego mieszkańca Europy Środkowej brzmi raczej jak dziecięca zabawa w odwagę, w wielu krajach świata jest czymś normalnym – spożywanie owadów. W Niemczech wprowadzanie owadów do obrotu jako żywności reguluje europejskie rozporządzenie w sprawie nowych produktów spożywczych (więcej informacji na ten temat można znaleźć w linkach poniżej). Obecnie zezwala ono na stosowanie czterech gatunków owadów jako żywności:

• europejską szarańczę
• robak mączniak
• larwy chrząszcza zbożowego (larwy buffalo)
• wróbelek domowy (zwany również świerszczem domowym)

W różnych badaniach Światowa Organizacja Żywnościowa FAO stwierdziła, że owady są bardzo pożywnym i zdrowym źródłem pokarmu o wysokiej zawartości tłuszczu, białka, witamin, błonnika i minerałów. Ponadto ich hodowla wymaga znacznie mniej zasobów niż hodowla zwierząt dostarczających białko, takich jak bydło i drób. Dlatego produkcja owadów jako żywności jest również bardziej zrównoważona.

Owady mogą być mrożone, suszone, stosowane w postaci proszku lub pasty w produktach spożywczych, takich jak wyroby piekarnicze. W wykazie składników należy podać nazwę owada w języku niemieckim i naukowym. Ponadto należy zwrócić uwagę na reakcje krzyżowe u osób uczulonych. Obecnie rynek żywności zawierającej owady jest nadal bardzo niewielki, dlatego (na razie) trudno jest kupić odpowiednie produkty spożywcze. W każdym razie produkty te są wyraźnie oznaczone. 

Zasadniczo rozróżnia się mikro- i makroalgi, które nadają się do spożycia. Wiele gatunków alg zawiera tyle samo białka co soja, bogate w wartościowe błonnik i minerały, a także witaminę B12, którą poza tym można znaleźć tylko w produktach pochodzenia zwierzęcego. W wielu krajach azjatyckich są one już dziś częścią jadłospisu. Jednym z dobrze znanych u nas rodzajów alg są algi nori, które są suszone i prasowane do produkcji sushi. Ponieważ algi można uprawiać głównie w morzu, ich hodowla nie wymaga ani gruntów, ani zasobów słodkiej wody, ani nawozów. Niektóre gatunki alg można hodować w dużych zbiornikach wodnych, co sprawia, że nadają się one do wspomnianego na początku miejskiego rolnictwa. Obecnie prowadzone są intensywne badania nad tym, które gatunki alg nadają się do uprawy i jak najlepiej je wykorzystać.

Oprócz klasycznych alg intensywnie bada się również wykorzystanie roślin solnych (halofitów). Są one przystosowane do podwyższonej zawartości łatwo rozpuszczalnej soli w swoim środowisku wzrostu. Dobrze rosną na obszarach regularnie zalewanych wodą morską. W naszych szerokościach geograficznych stosunkowo dobrze znana jest już szparaga morska lub soliród, która może być spożywana na surowo jako dodatek do sałatek. Oprócz spożywania całych roślin, przemysł spożywczy intensywnie bada również inne formy podawania, na przykład proszek z sinic Spirulina jest stosowany jako dodatek do makaronów i wypieków.

W wyniku zmian klimatycznych populacje wielu gatunków meduz w oceanach świata wzrosły. Są one więc dostępne w dużych ilościach, nie zawierają cholesterolu ani tłuszczu, dostarczają białka i pierwiastki śladowe, takie jak sód, wapń, potas i magnez. W niektórych krajach azjatyckich od dawna znajdują się one w jadłospisie. W Europie trwają poszukiwania rodzimych gatunków meduz, które zawierają jak najmniej jadu i nadają się do hodowli.

Obecnie meduzy nie są jeszcze dopuszczone do spożycia w naszym regionie, ale to może się zmienić. Być może wkrótce pojawią się chipsy z meduz. W tym celu parasole meduz są najpierw liofilizowane, a następnie pozbawiane wody. Według naukowców chipsy wytworzone w ten sposób mogłyby być oferowane jako zdrowa przekąska w różnych smakach.

Cokolwiek znajdzie się na naszych talerzach za dziesięć lat, powinno być bardziej przyjazne dla klimatu i zdrowsze, a także zużywać mniej zasobów niż nasza obecna żywność. Produkty z alg, owadów i meduz prawdopodobnie odegrają tu rolę wśród wielu innych. Jako konsumenci możemy być ciekawi, jakie to będą produkty.