Dijon, stolica Burgundii, liczy około 158 000 mieszkańców, około 30 000 studentów i ponad 600 naukowców. Dzięki pociągowi dużych prędkości TGV, którym można dojechać do Paryża w godzinę i 36 minut, oraz dobrze rozbudowanej sieci autostrad miasto zyskało europejskie znaczenie jako węzeł komunikacyjny. Lotnisko w Dijon oferuje regularne loty krajowe i zagraniczne. Miasto jest również centrum uniwersyteckim, handlowym i przemysłowym. Tuż za jego bramami zaczynają się winnice Burgundii.

Dijon ma bogatą historię. Nazwa miasta pojawia się po raz pierwszy w kronikach z VI wieku. Jednak miasto jest znacznie starsze. Swoje powstanie zawdzięcza jednemu z szlaków handlowych, którym w epoce brązu transportowano cynę z Wysp Brytyjskich do Morza Śródziemnego.

Na podstawie odkrytych pozostałości można wnioskować, że Dijon było już w czasach Cesarstwa Rzymskiego kwitnącym miastem. Świadczą o tym liczne, często okazałe grobowce oraz pozostałości po rozległych i pięknie zdobionych budynkach, na których znajduje się łącznie około 120 inskrypcji.

W czasach Merowingów Dijon należało do wielkiego królestwa Burgundii. W 1015 roku Robert I Burgundzki wybrał Dijon na stolicę swojego księstwa. Stopniowo Dijon stało się prestiżową stolicą książąt, która w XIV i XV wieku była uważana za międzynarodowe centrum sztuki. W XVII i XVIII wieku pałac wraz z otaczającymi go domami patrycjuszy stał się centrum miasta.

Dzięki ożywieniu gospodarczemu pod wpływem inżynierów Darcy'ego i Eiffla Dijon pozostało do dziś jednym z najważniejszych miast sztuki we Francji.

Charakterystyczną cechą Dijon jest różnorodność zabytkowych budynków w centrum miasta: domy z muru pruskiego z XV i XVI wieku oraz okazałe rezydencje z XVII i XVIII wieku, zwane „hôtels” – bogato zdobione i częściowo posiadające piękne dziedzińce – stanowią o uroku miasta. Centrum miasta stanowi pałac książąt Burgundii, którego najstarsze średniowieczne części zostały przebudowane w XIV i XV wieku. Jego obecny wygląd pochodzi z XVII wieku i został zbudowany według planów architekta Hardouina-Mansarta. Obecnie mieści się w nim „Musée des Beaux-Arts”, które jest otwarte dla publiczności od 1787 roku. Środkowa część pałacu książęcego jest zwieńczona 52-metrową wieżą Philippe Le Bon. Z jej tarasu widokowego rozciąga się piękny widok na miasto.

Wśród wielu kościołów na szczególną uwagę zasługują: Saint-Bénigne, dawny kościół klasztorny z XIV wieku z imponującą romańską kryptą, kaplice karmelitanek w Sainte Anne i Nôtre-Dame, które dzięki licznym rzeźbom stanowią szczytowe osiągnięcie burgundzkiego gotyku. Kartuzja Champmol została założona w 1383 roku przez Filipa Śmiałego jako miejsce pochówku jego dynastii. Po zniszczeniu w 1793 roku ocalał jedynie portal z XV wieku z pięcioma pięknymi rzeźbami autorstwa rzeźbiarza Clausa Slutera. Pałac Sprawiedliwości, niegdyś siedziba parlamentu Burgundii, zasługuje na uwagę, podobnie jak niezwykła seria starych miejskich pałaców.

Szkoły w Dijon cieszyły się dobrą reputacją już od dawna. W 1722 roku założono uniwersytet. Ponieważ jednak posiadał on tylko jeden wydział prawa, w 1725 roku z prywatnej inicjatywy powstała akademia nauk przyrodniczych, sztuki i literatury, która w 1751 roku zasłynęła dzięki Jean-Jacques Rousseau, który wygrał konkurs swoją pracą „Discours sur I'inégalité parmi les hommes” i stał się sławny dzięki swoim tezom.

Również ogród botaniczny w Dijon pochodzi z tego okresu.
Obecnie uniwersytet liczy około 30 000 studentów i obejmuje jedenaście kierunków studiów i obszarów badawczych. Ponadto istnieje instytut technologii (uczelnia techniczna) i kilka „Grandes Ecoles” – elitarnych szkół we Francji – które sprawiły, że Dijon stało się uznanym ośrodkiem szkolnictwa wyższego we Francji. Inne ważne kierunki studiów to ekonomia, nauki o żywieniu i biologia żywności, nauki rolnicze, a także badania nad energią, zaawansowane technologie, prawo, muzyka, sztuka teatralna i taniec, sztuki plastyczne oraz kształcenie nauczycieli. Obecnie

w Dijon znajduje się osiem liceów. W 1990 roku otwarto międzynarodowe liceum im. Charlesa de Gaulle'a, które stało się wzorcową szkołą dla idei zjednoczenia Europy.

Dijon jest nowoczesnym miastem przemysłowym i handlowym. Główne gałęzie przemysłu to: elektronika i elektrotechnika, przemysł rolniczy i spożywczy, mechanika i optyka, chemia, parachemia i przemysł farmaceutyczny oraz przemysł opakowaniowy. W uzupełnieniu do już istniejących obszarów przemysłowych, w Dijon niedawno utworzono park technologiczny i „Parc d'Activité de I'Europe”.

W średniowieczu Dijon nie miało dużych osad przemysłowych, poza ożywionym handlem tkaninami i produkcją musztardy. W czasach ancien régime miasto było regionalnym centrum handlowym, miastem półwiejskim; było tu wielu winiarzy, a w muzeum musztardy Amora do dziś można znaleźć prasy do winogron z XVIII wieku.

Przede wszystkim jednak Dijon było stolicą administracyjną z administracją prowincji oraz dwoma sądami najwyższymi, parlamentem i trybunałem obrachunkowym.

Dijon jest tradycyjnym miejscem organizacji licznych targów i festiwali. Od 1946 roku na początku września odbywa się słynny „Folkloriades Internationales et Fête de la Vigne”, międzynarodowy festiwal wina i folkloru.

Dużą popularnością cieszą się również następujące cykliczne imprezy: Jazz en Ville (Jazz w mieście, maj), Thêatre en Mai (Teatr w maju), L'Eté Musical (Muzyczne lato, czerwiec), Estivades (teatr, śpiew i taniec na placach i ulicach Dijon, lipiec), Ecrans de I'Aventure (filmy przygodowe, wrzesień), Open du Rock (festiwal rockowy, wrzesień), Festival Nouvelles Scènes (festiwal teatralny, jesień).

Dziesięć muzeów przyczynia się do życia kulturalnego miasta: między innymi Musée des Beaux-Arts, które jest drugim co do wielkości muzeum sztuki we Francji po Luwrze. Można tam obejrzeć słynne grobowce książąt Burgundii. Od 1976 roku istnieje również dział sztuki współczesnej. Regularnie odbywają się tu wystawy o znaczeniu europejskim. Muzeum François Rude zawiera znaczną część dzieł tego wybitnego rzeźbiarza. Muzeum Archeologiczne w dawnym dormitorium klasztoru dominikanów posiada dużą liczbę znalezisk prehistorycznych z okresu galijsko-rzymskiego i średniowiecza. Warto również

odwiedzić Muzeum Sztuki Sakralnej (Musée d'Art Sacre), Muzeum Życia Burgundii (Musée de la Vie Bourguignonne), Muzeum Historii Naturalnej i Ogród Botaniczny, Musée Amora, prywatną fundację prezentującą historię musztardy, oraz Musée Grévin, prywatną galerię figur woskowych.

Pain d'épices (chleb korzenny) i musztarda, oba o bardzo długiej tradycji, to specjały, dzięki którym Dijon stało się sławne. Cassis, likier z czarnej porzeczki, kolejny symbol Burgundii, istnieje dopiero od niecałych 150 lat. Typowym aperitifem Dijon jest Kir, napój z białego wina i Cassis - nazwany na cześć byłego burmistrza Kanonika Kir.

Znane dania to „Escargots bourguignons” (czekoladki), wołowina po burgundzku lub przepiórki. To tylko kilka przykładów z kulinarnego raju Burgundii.

Co roku w październiku odbywają się Międzynarodowe Targi Gastronomiczne w Dijon, które potwierdzają status miasta jako kulinarnego centrum Francji.

Pierwsze kontakty między Moguncją a Dijon nawiązano w 1953 roku podczas podróży studyjnej do Francji poświęconej polityce lokalnej. Już w tamtych czasach, kiedy bliskie stosunki między Francją a Niemcami nie były jeszcze czymś oczywistym, zapoczątkowano partnerstwo z Dijon.

W końcu Mainz i Dijon łączyło i nadal łączy wiele wspólnych czynników: porównywalna wielkość i liczba mieszkańców, funkcja polityczna jako stolica kraju związkowego, jednorodny skład ludności, podobne aspekty gospodarcze i kulturowe, na przykład historyczne centrum miasta, stare uniwersytety i wiele innych.