Szanowni Państwo,
jest to jedno z najważniejszych wydarzeń w kalendarzu kulturalnym stolicy kraju związkowego, Moguncji – dlatego też z wielką radością witam Państwa:

• Szanowny laureat, pan Sven Regener – wraz z małżonką Charlotte Goltermann
• Pani dr Bilke (dyrektor programowa ZDF)
• Pani dr Becker,
• jury nagrody literackiej Mainzer Stadtschreiber-Literaturpreis
• Koleżanki i koledzy z zarządu miasta, członkowie Rady Miasta Moguncji i Komisji Kultury,
• Pan Malchow, który wygłosił laudację,
• oraz wszyscy Państwo, szanowni goście honorowi, droga publiczności,

serdecznie witamy Państwa w pięknym LEIZA. Bardzo dziękuję, droga Pani Profesor Busch, że możemy dziś ponownie gościć u Pani. Cieszę się, że wraz z Państwem mogę wprowadzić Svena Regenera w funkcję 41. laureata Nagrody Literackiej Miasta Moguncji.

Funkcja pisarza miejskiego w Moguncji ma długą tradycję: w 1985 roku nagroda została po raz pierwszy przyznana przez stacje telewizyjne ZDF i 3sat oraz stolicę kraju związkowego Moguncję. Od tego czasu udało nam się pozyskać wielu znanych autorów i autorki dla naszego miasta i tej funkcji. Wszyscy oni w bardzo osobisty sposób ukształtowali i wzbogacili ją – wymienię tu tylko kilka nazwisk z najnowszej przeszłości: Dörte Hansen, Alois Hotschnig, Julia Schoch, Annett Gröschner.

Jej kadencja kończy się dzisiaj i chętnie korzystam z okazji, aby podziękować jej w imieniu mieszkańców – i z całego serca polecam Państwu film Annett Gröschner „Trzy kobiety z Niemiec Wschodnich wędrują po kraju i sprawdzają grawitację okoliczności”.

Film ten jest prezentem z okazji zakończenia jej roku jako pisarki miejskiej tutaj, w Moguncji, i jest dostępny w mediatece 3sat oraz ZDF. Dzisiaj rozpoczyna się nowy rok pisarki miejskiej – dla renomowanego autora Svena Regenera. Niepowtarzalny głos literatury współczesnej. Jestem pewien, że wszyscy znacie laureata.

A jeśli nie znacie samego pana Regenera, to znacie pana Lehmanna – bohatera, który zabiera nas do swojego Berlina dzięki swojej bardzo osobliwej mieszance sceptycyzmu, lenistwa i subtelnego humoru. Berlina, który jest bardzo mały, ograniczony głównie do knajpy, baru i rozmów. Wspaniałych rozmów, często skąpych w słowa, ale za to tym bardziej głębokich.

A gdybyście nie znali pana Lehmanna, co trudno mi sobie wyobrazić, to na pewno znacie twórczość Svena Regenera – teksty, piosenki, jego muzyczny styl, którym od dziesięcioleci zachwyca nas jako wokalista, autor tekstów i trębacz zespołu Element of Crime: piosenki takie jak „Weißes Papier”, „Delmenhorst”, „Draußen hinterm Fenster”.

Wraz ze Svenem Regenerem witamy w naszym mieście wybitnego artystę, który potrafi w niepowtarzalny sposób łączyć język, muzykę i ducha czasu. To dla nas wielki zaszczyt i radość gościć Pana u nas, drogi Panie Regener. Mieszkańcy Moguncji są bardzo ciekawi Pana – Pana odczytów, a także koncertu w ramach „Summer in the City”.

Jesteśmy jednak również ciekawi Pana spojrzenia na nasze miasto: na Pana spotkania, obserwacje, a także na ciche niuanse codzienności, które tak mistrzowsko potrafi Pan uchwycić. Moguncja oferuje wiele historii – i jesteśmy pewni, że niektóre z nich sprawi Pan, że zabrzmią na nowo. Słowami czy dźwiękami – zobaczymy…

Dziękuję jury za sprowadzenie Svena Regenera do Moguncji. To wspaniała decyzja. I jestem pewna, drogi Panie Regener, że Moguncja jest dla Pana idealnym miastem.

Szczególną cechą naszej nagrody literackiej dla pisarza miejskiego jest to, że, drogi Panie Regener, oprócz wyróżnienia i nagrody pieniężnej, będzie Pan mógł przez rok mieszkać w naszym mieszkaniu dla pisarza miejskiego. Znajduje się ono bezpośrednio przy Domplatz, w samym sercu Moguncji. Mamy nadzieję, że będzie Pan tu często przebywał i że poczuje się Pan tu bardzo dobrze.

Ale nie mam co do tego wątpliwości. W jednym z wywiadów powiedział Pan: „Uwielbiam paplaninę. Uwielbiam ludzi, którzy po prostu wyrzucają z siebie bzdury, które krążą im po głowie”. U nas trafiłeś w dziesiątkę. Mieszkańcy Moguncji noszą serce na dłoni. Są gościnni i zainteresowani, mają poczucie humoru i są towarzyscy.

Jeśli w swojej piosence śpiewa Pan „Czekaj na mnie. Na zewnątrz jest zbyt ciemno dla jednej osoby” – to chętnie Panu odpowiem: Nie w Moguncji. W Moguncji w cudownych winiarniach (wydaje się) zawsze pali się światło i może Pan usiąść przy każdym stoliku, posłuchać, włączyć się do rozmowy. Ale ostrzegam: jeden kieliszek dobrego wina na Starym Mieście może szybko przerodzić się w długi wieczór.

Szanowny Panie Regener, serdecznie witam Pana jako kronikarza miasta Moguncji i za chwilę uroczyście wręczę Panu certyfikat wykonany ręcznie w naszym Muzeum Gutenberga – wraz z naszym mistrzem drukarskim.
Życzę Panu owocnego, inspirującego i pełnego nowych odkryć pobytu. Serdecznie witamy w Moguncji!