Erfurt, od 1991 roku stolica kraju związkowego Turyngia, znany jest w Niemczech i poza jej granicami jako miasto imponującej katedry i wielu innych starych kościołów, jako miejsce ważnych zabytków związanych z Lutrem oraz jako niemieckie miasto kwiatów i nasion. Leży w centrum Niemiec, przy starych europejskich szlakach handlowych, niedaleko Lasu Turyńskiego, wspaniałego średniego pasma górskiego. Położenie Erfurtu w żyznej i korzystnej klimatycznie niecce Turyńskiej przyczyniło się do rozkwitu miasta, które liczy około 214 000 mieszkańców. Miasto jest centrum administracyjnym i siedzibą prężnie rozwijających się gałęzi przemysłu.

Pierwsza pisemna wzmianka o „Erphesfurcie” pojawiła się w 742 roku, kiedy Bonifacy założył w Erfurcie diecezję. Ta pierwsza wzmianka była dla mieszkańców Erfurtu okazją do świętowania w 1992 roku 1250-lecia miasta. Diecezja Erfurt została wkrótce połączona z archidiecezją Moguncji. Arcybiskupi Moguncji około roku 1000 uzyskali również prawa polityczne w Erfurcie, ale miasto zachowało daleko idącą niezależność i do 1664 roku cieszyło się niemal bezpośrednią pozycją w imperium. Handel, zwłaszcza barwnikiem niebieskim Waid, zapewnił Erfurtowi bogactwo i potęgę w późnym średniowieczu.

W okresie reformacji większość mieszkańców miasta, w którego klasztorze augustianów Martin Luther spędził decydujące lata swojego życia, zwróciła się ku nowej doktrynie. W 1664 roku państwo kurmainzskie zdołało podporządkować miasto siłą zbrojną. Karl Theodor von Dalberg (1772-1802), prawdopodobnie najważniejszy i jednocześnie ostatni namiestnik kurmainzski, miał zbawienny wpływ na miasto zarówno pod względem gospodarczym, jak i kulturalnym. W 1802 roku miasto zostało włączone do państwa pruskiego. W latach 1806-1814 podlegało bezpośrednio Napoleonowi, a następnie ponownie znalazło się w składzie Prus.

Po zakończeniu II wojny światowej Erfurt stał się częścią kraju związkowego Turyngia i był jego stolicą w latach 1948–1952. Po faktycznym rozwiązaniu kraju związkowego Turyngia w 1952 r. do czasu transformacji ustrojowej i reorientacji politycznej był on podzielony na trzy okręgi, z których okręg Erfurt był największy pod względem powierzchni i liczby mieszkańców.

Urokliwa starówka z nastrojowymi uliczkami i placami nad rzeką Gera, pomimo zniszczeń spowodowanych bombardowaniami podczas II wojny światowej i nowoczesnych budynków, zachowała swoją średniowieczną strukturę i stanowi ważny zabytek niemieckiej architektury miejskiej. Symbol Erfurtu, unikalny w Europie zespół kościołów katedralnych i kościoła św. Seweryna, majestatycznie góruje nad panoramą miasta.

Kolejnym symbolem miasta jest most Krämerbrücke nad rzeką Gera. Kamienny most łukowy o charakterze ulicy z domami szachulcowymi jest jedynym w Europie całkowicie zabudowanym i zachowanym do dziś mostem mieszkalno-handlowym. W bezpośrednim sąsiedztwie znajduje się ulica Michaelisstraße, przy której stoi wiele starych kamienic mieszczańskich. Znajdował się tu również główny budynek ponad 700-letniego uniwersytetu, który jednak został zniszczony przez bomby w 1945 roku. Tylko fragmenty portalu i ościeżnic okiennych przetrwały nalot. Budynek został odbudowany i przyciąga uwagę godnym uwagi gotyckim portalem. Światowej sławy miejsca, które miały decydujący wpływ na życie Lutra, to klasztor augustianów (1277) i kościół augustianów (1290-1350). Po północnej stronie Angers znajduje się kościół kupiecki, w którym pobrali się rodzice Johanna Sebastiana Bacha i ochrzczono 61 dzieci z rodzin Bachów z Erfurtu. Przed kościołem tym znajduje się pomnik Lutra, wzniesiony w 1889 roku.

Anger, od końca XIV wieku plac targowy dla handlu wołżą, wraz z ożywieniem gospodarczym po zniesieniu fortyfikacji miasta w drugiej połowie XIX wieku stał się reprezentacyjną ulicą. W latach 70. XX wieku obszar ten został przekształcony w strefę handlową i deptak. To oraz fakt, że znajduje się tu wiele zabytkowych i architektonicznie niezwykłych budynków, sprawiają, że jest to miejsce szczególnie atrakcyjne. Ponad 20 kościołów parafialnych, liczne kaplice oraz kilkanaście klasztorów i opactw nadały miastu przydomki „Turyński Rzym” i „Erfordia turrita” (Erfurt zwieńczony wieżami).

Na szczególną uwagę zasługuje dom przy ulicy Anger 37/38 z najpiękniejszym renesansowym portalem w Erfurcie. W czasach Dalberga budynek ten był często miejscem spotkań znanych osobistości. Chętnie przebywali tu Goethe i Schiller, a także bracia Humboldt. Nowoczesną atrakcją turystyczną jest nowy teatr, który po czterech latach budowy został otwarty we wrześniu 2003 roku.

1 maja 1392 r. Uniwersytet w Erfurcie otworzył swoje podwoje jako piąta uczelnia typu Studium Generale. Obok Kolonii była to jedyna uczelnia wyższa w Niemczech, która zawdzięczała swoje powstanie mieszkańcom miasta. Jej renomowany wydział prawa przyniósł jej miano „północnej Bolonii”. W XV w. uniwersytet miał ogromne znaczenie i był centrum humanizmu. Jego najbardziej znanym studentem był Marcin Luter. Uniwersytet został zamknięty w 1816 roku. Dawna

uczelnia w Erfurcie znalazła kontynuację – przynajmniej w zakresie medycyny – w założonej w październiku 1954 roku akademii medycznej, która służyła jako miejsce kształcenia młodych lekarzy. W 1987 roku grupa mieszkańców Erfurtu założyła „Interessengemeinschaft Alte Universität Erfurt” (Wspólnota Interesów Starego Uniwersytetu w Erfurcie). Celem tej wspólnoty, która podczas przemian politycznych przekształciła się w ruch obywatelski, było pielęgnowanie humanistycznej tradycji Alma mater Erfordensis i ponowne założenie Uniwersytetu w Erfurcie.

29 kwietnia 1994 r. odbyła się uroczystość rządu krajowego z okazji ponownego założenia Uniwersytetu w Erfurcie. Uniwersytet w Erfurcie jest uczelnią skupiającą się na naukach humanistycznych, posiadającą wydziały filozofii, nauk politycznych, pedagogiki i teologii katolickiej, a także Kolegium im. Maxa Webera, centralną instytucję podobną do wydziału, zajmującą się badaniami i nauczaniem, która łączy w sobie funkcje centrum studiów zaawansowanych, instytutu badawczego i kolegium doktoranckiego. W 1991 r. powstała Wyższa Szkoła Zawodowa w Erfurcie z jedenastoma kierunkami studiów.

Stolica kraju związkowego Erfurt jest politycznym, gospodarczym i kulturalnym centrum Wolnego Kraju Związkowego Turyngii. Dzięki położeniu w geograficznym centrum Niemiec i dogodnej infrastrukturze miasto już w średniowieczu zyskało sławę i rozkwitło. Również na początku trzeciego tysiąclecia miasto czerpie korzyści z tego dogodnego położenia. Mieszkańcy, turyści, a także przedsiębiorcy doceniają jego centralną lokalizację w Europie, na skrzyżowaniu głównych szlaków komunikacyjnych w kierunku wschód-zachód i północ-południe.

Autostrady A 4 i A 9 zostaną uzupełnione o szybko rozbudowywaną autostradę A 71. Po zakończeniu budowy trasa pociągu ICE z Berlina przez Erfurt do Monachium uzupełni istniejące połączenia kolejowe i zapewni regionowi szybkie połączenie z europejskimi metropoliami. Międzynarodowe lotnisko w Erfurcie odnotowuje rosnącą liczbę pasażerów i przewozów towarowych.

Lokalizacja gospodarcza charakteryzuje się zrównoważoną mieszanką przemysłu produkcyjnego, usług oraz handlu detalicznego. Jej profil kształtują kluczowe kompetencje w zakresie technologii mikrosystemów/fotowoltaiki, budowy maszyn i urządzeń, logistyki, rolnictwa/ogrodnictwa oraz mediów dla dzieci. Przedsiębiorstwa z tradycyjnych branż, takich jak budowa maszyn i urządzeń, przemysł spożywczy oraz ogrodnictwo, z powodzeniem dostosowały się do aktualnych potrzeb rynków międzynarodowych. Obecnie lokalizacja produkcyjna jest w coraz większym stopniu kształtowana przez przedsiębiorstwa zajmujące się technologią mikrosystemów i fotowoltaiką. Innowacyjne impulsy dla branży medialnej pochodzą z kanału telewizyjnego dla dzieci, założonego przez ARD i ZDF. Oprócz programów dla dzieci, wiele firm w Erfurcie i okolicach produkuje programy dla różnych dostawców. Specjalnie dla dzieci firmy z Erfurtu opracowują produkty dostosowane do wieku i do korzystania z różnych mediów – od gier interaktywnych po oprogramowanie edukacyjne.

W oparciu o potrzeby różnych branż w lokalizacji oferowane są odpowiednie usługi na wysokim poziomie. Jedno z najnowocześniejszych centrów targowych w Europie, instytucje finansowe, władze krajowe i miejskie oraz branża hotelarska i rekreacyjna uzupełniają ofertę usług.

Erfurt ma również bogatą ofertę dla osób zainteresowanych kulturą. Teatr Erfurt, teatr dwudziałowy oferujący spektakle muzyczne i koncerty, teatr Waidspeicher, kabaret „Die Arche”, kilka muzeów i galerii, w tym Kunsthalle, Forum Konkrete Kunst i Kulturhof Krönbacken, a także różnorodne wystawy i koncerty kształtują kulturową różnorodność miasta.

Przez cały rok Erfurt ma do zaoferowania pierwszorzędną ofertę muzyczną. Na szczególną uwagę zasługują festiwal DomStufen-Festspiele, który odbywa się na tle imponującej katedry i kościoła Severi, festiwal muzyczny New Orleans Music Festival, Jazzmeile, międzynarodowy konkurs organowy, dni muzyki kościelnej Erfurter Kirchenmusiktage, festiwal Musica Rara Festival oraz dni Bacha Erfurter Bachtage. Aktualną ofertę można znaleźć w „Erfurt-Magazin”, miesięcznym oficjalnym kalendarzu wydarzeń stolicy kraju związkowego.

Miasto kwiatów Erfurt prezentuje się w wyjątkowy sposób na terenie Erfurter Garten- und Ausstellungs-GmbH Cyriaksburg (ega). Architektura ogrodowa tego kompleksu zachwyca wkomponowaniem różnorodności natury w całościowy obraz. Na terenie o powierzchni 90 hektarów znajdują się ogrody różane i irysowe, „ogród Karla Foerstera” z bylinami i wiecznie zielonymi drzewami, szklarnie z roślinami tropikalnymi, kaktusami, orchideami, a także duże centrum zabaw i rekreacji.

W bezpośrednim sąsiedztwie znajduje się centrum wystawowe Messe Erfurt, w którym w trzech halach regularnie odbywają się targi i wystawy, imprezy i wydarzenia muzyczne, a które obecnie jest jednym z najważniejszych miejsc w Niemczech dla organizatorów koncertów.

Turyński ogród zoologiczny Erfurt zaprasza odwiedzających do odbycia edukacyjnej, a nawet badawczej wycieczki do świata zwierząt niemal wszystkich kontynentów. W zoo żyją rzadkie gatunki dzikich zwierząt, a od dawna zajmuje się ono ochroną ginących ras zwierząt domowych. Również zaciszne parki i położony w pobliżu miasta las Steigerwald oferują wiele możliwości odbycia atrakcyjnych wycieczek do zabytków kultury i przyrody.

Erfurt jest nie tylko bramą do Lasu Turyńskiego, ale leży również w bezpośrednim sąsiedztwie starych, ważnych pod względem kulturowo-historycznym miast Turyngii, takich jak miasto Bacha Arnstadt, miasto Wartburga Eisenach oraz miasto Goethego i Schillera Weimar, które jest również związane z miejscem pamięci na terenie byłego obozu koncentracyjnego Buchenwald. Osoby odwiedzające Erfurt powinny wybrać się na wycieczkę do położonych w pobliżu miast rezydencjalnych Gotha i Rudolstadt. Warto również odwiedzić oddalony o kilka kilometrów od Erfurtu zamek Molsdorf, jeden z najpiękniejszych budynków w stylu rokokowym.

Ze względu na wielowiekową wspólną historię oczywistym było, że Moguncja dążyła do zawarcia umowy o partnerstwie miast z Erfurtem. Już w 1972 roku ówczesny burmistrz Jockel Fuchs podjął pierwszą próbę nawiązania stosunków kulturalnych i partnerskich z miastem Erfurt, ponieważ ogólna sytuacja wydawała się bardzo sprzyjająca dzięki rozmowom między kanclerzem Willy Brandtem a przewodniczącym Rady Ministrów NRD Willim Stoph. Jednak czasy nie były jeszcze gotowe na taki rozwój sytuacji.

W 1987 roku Moguncja ponownie podjęła starania o nawiązanie kontaktów, kiedy delegacja lokalnych polityków z Moguncji przeprowadziła pierwsze rozmowy w Erfurcie. I 20 lutego 1988 roku nadszedł ten moment. W ratuszu w Moguncji burmistrzowie podpisali pierwszą umowę o partnerstwie między obydwoma miastami. Miało to stanowić „obiecującą możliwość nawiązania dialogu” – jednak w czasach, gdy istniały dwa państwa niemieckie. Wszystkie działania uzgodnione między obydwoma miastami musiały być zatwierdzone przez właściwe ministerstwo w Berlinie Wschodnim. Kontakty prywatne pozostawały wyjątkiem. Potem nadszedł listopad 1989 roku i wraz z nim całkowicie zmieniona sytuacja. Już w pierwszych tygodniach po „przełomie” tysiące mieszkańców Erfurtu odwiedziło swoje miasto partnerskie Moguncję. Wzrosło również zainteresowanie mieszkańców Moguncji ich turyńskim miastem partnerskim. Wiele kontaktów i przyjaźni nawiązano już w pierwszych tygodniach i niektóre z nich trwają do dziś. 14 lipca 1990 roku władze obu miast uzgodniły treść nowej umowy partnerskiej i podpisując ją, wyznaczyły nowe priorytety dla dalszych stosunków. Dzięki temu partnerstwo było pielęgnowane nie tylko na poziomie oficjalnym, ale przede wszystkim nawiązywano kontakty wśród mieszkańców. Kluby sportowe, stowarzyszenia muzyczne, klasy szkolne, a także wiele osób prywatnych rozpoczęło intensywną wymianę przyjacielską.