Mieszkańcy Moguncji z niezwykłą wytrwałością pielęgnują swój dialekt, tzw. „Meenzerische” – a tym samym słownictwo 2000-letniego języka okupantów, przekazywanego ustnie, którego rzymskie, a później francuskie i rotwelskie elementy są nadal hojnie i kreatywnie wykorzystywane.

Do tego dochodzi jednak również prawdziwe słownictwo mainzkie, które warto znać. Nieznający języka obcy błąkają się bowiem po labiryncie neologizmów „Meenzer”, aż w końcu osiągają swój cel i komunikacja się udaje.

Aby zapewnić Państwu pełną przyjemność związaną z winem, poniżej przedstawiamy kilka popularnych „meenzerskich” neologizmów, z którymi spotkają się Państwo w winiarni:

• Schoppe
  – jednostka miary wina stosowana w Moguncji.
  
  
• Halbe
  – „Halbe” (wymawiane jako „Halwe”) to skrót od „Halwe Schoppe”. Podaje się je w szklankach o pojemności pół litra, zwanych „Schoppegläser” lub „Meenzer Stange”, w tradycyjnych winiarniach w Mainzie.
  
  
• Piffche
  – najmniejsza jednostka miary w Moguncji (kieliszek o pojemności 0,1 litra); „e Piffche” oznacza: zawartość jest tak niewielka, że przyjemność z picia wina trwa tak krótko, jak gwizd.
  
  
• Schoppestecher
  – miłośnik wina, który chętnie pije swoje „Schoppe”.
  
  
• Woi
  – wino dowolnej jakości.
  
  
• Fleischworscht
  – typowa kiełbasa z Moguncji, podawana na zimno lub na ciepło.
  
  
• Weck, Worscht und Woi
  „Całoroczna potrawa narodowa” mieszkańców Moguncji. Sycąca, prosta, smaczna.
  
  
• Racheputzer
  – określenie na wino o nieharmonijnym smaku.
  
  
• Nackisch Worscht
  – kiełbasa typu Mettwurst, z której już zdjęto skórkę.
  
  
• Hausmacher Worscht
  – talerz lub półmisek z kiełbasą z żołądka, kaszanką i pasztetem wątrobowym; przygotowywany z mięsa pochodzącego z domowego uboju.
  
  
• Handkäs mit Musik
  Specjalność serowa z Moguncji: ser „Handkäse”, który zazwyczaj marynuje się w occie, oleju i cebuli, a po spożyciu może wywołać „muzykę”.
  
  
• Spundekäs
  – specjał serowy, spożywany do wina i najczęściej podawany z preclami.